Quercus ithaburensis subsp. ithaburensis

Quercus ithaburensis subsp. ithaburensis, kayıngiller (Fagaceae) familyasından Tabor meşesi olarak da bilinen türün tip alt türüdür. Türün diğer önemli alt türü, Ege ve Balkanlarda yaygın olan ve palamut meşesi adıyla bilinen macrolepis alt türüdür. Tip alt tür ise daha çok Doğu Akdeniz’in güney kesimlerinde yayılış gösterir.

Bu meşe, geniş ve yayvan tepeli, yarı her dem yeşil ya da yaprak döken, uzun ömürlü bir ağaçtır. Yaprakları dikdörtgenimsi, kenarları kısa sivri uçlu dişli ya da loblu, alt yüzü grimsi tüylüdür. Meşelerde olduğu gibi erkek çiçekler sarkık kediciklerde bulunur ve rüzgârla tozlaşır. Grubun en dikkat çekici özelliği, iri palamutlarını taşıyan kalın, odunsu kadehlerdir; kadeh yüzeyi kalın, geriye kıvrılmış pullarla kaplıdır. Palamutlar ikinci yılda olgunlaşır.

Tabor meşesi sıcak, kurak yazlara uyum sağlamıştır. Ovalarda, alçak tepelerde ve hafif eğimli yamaçlarda, çoğu zaman seyrek ağaçlı, park görünümlü açık meşelikler oluşturur. Bu meşelikler otlatma ile birlikte şekillenmiş geleneksel kültür peyzajlarıdır ve birçok kuş, sürüngen ve böcek türüne yaşam alanı sağlar. Palamutlar yaban hayvanları ve evcil hayvanlar için önemli bir besin kaynağıdır.

Tip alt türün yayılış alanı başta İsrail, Lübnan ve Suriye olmak üzere Doğu Akdeniz kıyılarını ve Güney Anadolu’yu kapsar. Bu bölgelerde tarihsel olarak geniş meşelikler oluşturmuş, ancak tarım ve yerleşim nedeniyle önemli ölçüde azalmıştır. Grubun kalın palamut kadehleri tanen bakımından zengindir ve yüzyıllar boyunca deri tabaklamada kullanılmıştır. Yaşlı, anıtsal ağaçları bulundukları bölgelerde kültürel ve doğal miras olarak korunur.