Tessellana veyseli (Koçak, 1984)

Tessellana veyseli, çalı çekirgeleri ailesine (Tettigoniidae) bağlı bir Tessellana türüdür. Türk entomolog Ahmet Ömer Koçak tarafından Anadolu'dan tanımlanmıştır ve yayılışı sınırlı görünmektedir.

Tessellana cinsi, Akdeniz havzası ve Batı Asya'da yayılış gösteren, küçük ve orta boylu çalı çekirgelerini içerir. Bu cinsin üyeleri genellikle soluk kahverengi ya da sarımsı kahverengi renkte olup ön kanatlarında belirgin, dama tahtasını andıran koyu benekler ya da lekeler taşır; cinsin adı da bu mozaik desenden gelir. Vücutları ince yapılıdır, antenleri uzundur ve dişilerde yukarı doğru kıvrık, görece kısa bir yumurta koyma borusu bulunur.

Bu cinsin türleri çoğunlukla kurak ve sıcak otlaklar, bozkırlar, kuru çayırlar ve seyrek bitki örtülü açık alanlarda yaşar. Gündüz etkin olan bu böcekler otlar arasında dolaşarak hem bitkisel maddelerle hem de küçük böceklerle beslenir. Erkeklerin ötüşü tiz ve oldukça kısıktır; insan kulağıyla ancak yakından duyulabilir. Erginler yaz aylarında, özellikle temmuz ile eylül arasında görülür.

Çalı çekirgeleri ailesi (Tettigoniidae), düz kanatlılar takımına (Orthoptera) bağlı geniş bir böcek ailesidir. Bu ailenin üyeleri, vücut boyunu çoğu zaman aşan ince ve çok uzun antenleri, ön bacaklarının kaval kemiğinde bulunan işitme organları (timpanal organlar) ve dişilerin karın ucundaki kılıç ya da orak biçimli yumurta koyma borusuyla kolayca tanınır. Erkekler, ön kanatlarının tabanındaki özel ses düzeneğini birbirine sürterek türe özgü ötüşler çıkarır; bu sesler hem dişileri çekmeye hem de rakip erkeklerle iletişime yarar. Antenleri kısa olan gerçek çekirgelerden (Acrididae) bu özellikleriyle ayrılırlar.

Ailenin yaşam döngüsü eksik başkalaşımlıdır: yumurtadan çıkan nimfler ergine benzer, ancak kanatları gelişmemiştir ve birkaç deri değişiminden sonra ergin olurlar. Dişiler yumurtalarını yumurta koyma borusu yardımıyla toprağa, bitki dokusuna ya da yarıklara bırakır; ılıman bölgelerde yumurtalar çoğunlukla kışı geçirir ve bazen birden fazla yıl dinlenmede kalabilir. Erginler genellikle yaz ortasından sonbahara kadar görülür. Beslenme alışkanlıkları türe göre değişir; bazıları bitkisel, bazıları karışık beslenirken bazıları da öteki böcekleri avlayan yırtıcılardır. Kuşlar, sürüngenler, memeliler ve örümcekler için önemli bir besin kaynağı oluşturur, ekosistemlerde böcek popülasyonlarının dengelenmesine de katkıda bulunurlar.

Anadolu, farklı iklim kuşakları, dağ sıraları ve bozkırlarıyla çalı çekirgeleri bakımından dünyanın en zengin bölgelerinden biridir; özellikle uçamayan, kısa kanatlı soylarda pek çok yerel ve endemik tür bulunur. Bu türlerin birçoğu dar alanlarda yaşadığından, aşırı otlatma, tarım alanlarının genişlemesi ve doğal bitki örtüsünün bozulması gibi yaşam alanı kayıplarına karşı duyarlıdır.