Scotodrymadusa ozkani (Erman & Salman, 1990)

Scotodrymadusa ozkani, çalı çekirgeleri ailesine (Tettigoniidae) bağlı, Türkiye'den bilime tanıtılmış bir çalı çekirgesi türüdür. Scotodrymadusa cinsi, Anadolu ve çevresinde yayılış gösteren, iri ve uçamayan türlerden oluşan küçük bir cinstir. Tür, Türk araştırmacılar tarafından tanımlanmıştır ve yayılışı oldukça sınırlı görünmektedir.

Bu tür, çalı çekirgeleri ailesinin uçamayan ya da kısa kanatlı, bozkır ve dağ yaşamına uyum sağlamış soylarından birine aittir. Bu soyların üyeleri genellikle tıknaz gövdeli, kahverengi, gri ya da yeşilimsi renklerde olup taşlık ve otlu zeminde iyi gizlenir. Kısalmış kanatları erkeklerde ses üretmek için kullanılır. Yerde ve alçak bitkiler üzerinde yaşar, otsu bitkiler ve küçük eklembacaklılarla beslenirler. Uçamadıkları için yayılma güçleri sınırlıdır; bu da yerel türleşmeyi kolaylaştırır ve dar yayılışlı türlerin ortaya çıkmasına yol açar.

Çalı çekirgeleri ailesi (Tettigoniidae), düz kanatlılar takımına (Orthoptera) bağlı geniş bir böcek ailesidir. Bu ailenin üyeleri, vücut boyunu çoğu zaman aşan ince ve çok uzun antenleri, ön bacaklarının kaval kemiğinde bulunan işitme organları (timpanal organlar) ve dişilerin karın ucundaki kılıç ya da orak biçimli yumurta koyma borusuyla kolayca tanınır. Erkekler, ön kanatlarının tabanındaki özel ses düzeneğini birbirine sürterek türe özgü ötüşler çıkarır; bu sesler hem dişileri çekmeye hem de rakip erkeklerle iletişime yarar. Antenleri kısa olan gerçek çekirgelerden (Acrididae) bu özellikleriyle ayrılırlar.

Ailenin yaşam döngüsü eksik başkalaşımlıdır: yumurtadan çıkan nimfler ergine benzer, ancak kanatları gelişmemiştir ve birkaç deri değişiminden sonra ergin olurlar. Dişiler yumurtalarını yumurta koyma borusu yardımıyla toprağa, bitki dokusuna ya da yarıklara bırakır; ılıman bölgelerde yumurtalar çoğunlukla kışı geçirir ve bazen birden fazla yıl dinlenmede kalabilir. Erginler genellikle yaz ortasından sonbahara kadar görülür. Beslenme alışkanlıkları türe göre değişir; bazıları bitkisel, bazıları karışık beslenirken bazıları da öteki böcekleri avlayan yırtıcılardır. Kuşlar, sürüngenler, memeliler ve örümcekler için önemli bir besin kaynağı oluşturur, ekosistemlerde böcek popülasyonlarının dengelenmesine de katkıda bulunurlar.

Anadolu, farklı iklim kuşakları, dağ sıraları ve bozkırlarıyla çalı çekirgeleri bakımından dünyanın en zengin bölgelerinden biridir; özellikle uçamayan, kısa kanatlı soylarda pek çok yerel ve endemik tür bulunur. Bu türlerin birçoğu dar alanlarda yaşadığından, aşırı otlatma, tarım alanlarının genişlemesi ve doğal bitki örtüsünün bozulması gibi yaşam alanı kayıplarına karşı duyarlıdır.