Psorodonotus giresun (Kaya & Çıplak, 2014)

Psorodonotus giresun, düz kanatlılar (Orthoptera) takımının çalı çekirgeleri ailesine (Tettigoniidae) bağlı bir türdür. 2014 yılında tanımlanmıştır; tür adı Giresun iline göndermede bulunur. Doğu Karadeniz dağlarından bilinen Psorodonotus türlerinden biridir.

Psorodonotus cinsi, Tettigoniinae alt ailesine bağlı, Kafkasya, Anadolu ve Balkanların yüksek dağlarında yaşayan iri ve tıknaz çalı çekirgelerini kapsar. Üyeleri genellikle koyu yeşil, kahverengi ya da siyahımsı tonlardadır; sırt plağı geniş ve eyer biçimlidir. Kanatları çok kısalmıştır, bu yüzden uçamazlar. Dişilerin uzun, hafifçe kıvrık bir yumurta borusu vardır.

Bu cinsin türleri çoğunlukla orman sınırının üzerindeki alpin ve subalpin çayırlarda, taşlık yamaçlarda ve çalılıklarda yaşar. Bitkisel maddelerin yanında küçük böceklerle de beslenebilirler. Kısa dağ yazına uyum sağlamış olan türlerde gelişme birkaç yıla yayılabilir; yumurtalar toprakta kışlar, erginler yaz ortasında ve sonunda görülür. Erkekler ön kanatlarındaki ses organıyla yüksek sesli çağrılar üretir.

Yüksek dağlarda birbirinden yalıtılmış olarak yaşayan Psorodonotus toplulukları, son yıllarda yapılan çalışmalarla birçok ayrı türe bölünmüştür. Bu türlerin yayılışı çoğu zaman tek bir dağ ya da dağ sırasıyla sınırlıdır. Bu nedenle aşırı otlatma, yaşam alanı bozulması ve iklim değişikliği gibi etkilere karşı özellikle duyarlıdırlar.

Çalı çekirgeleri, çekirgelerden vücut uzunluğunu aşabilen ince ve uzun antenleriyle kolayca ayrılır. Duyma organları ön bacaklarının kaval kemiği üzerinde yer alır. Erkekler sesi, bir ön kanattaki tırtıklı damarı diğer kanadın kenarına sürterek üretir. Bu böcekler kuşlar, sürüngenler, memeliler ve örümcekler için önemli bir besin kaynağıdır; kendileri de bitki örtüsü ile küçük böcek toplulukları üzerinde etkili olarak bulundukları ekosistemin besin ağında önemli bir yer tutar. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar.