Parapholidoptera distincta bodenheimeri (Karabag, 1961)

Çalı çekirgeleri ailesi (Tettigoniidae), düz kanatlılar (Orthoptera) takımının uzun antenli alt takımı Ensifera içinde yer alır. Bu ailenin üyeleri, vücut boyunu çoğu zaman aşan ince, iplik biçimli antenleri, ön bacaklarının kaval kemiğinde bulunan kulak (timpanal) organları ve dişilerde kılıç ya da orak biçimli uzun yumurta borusu (ovipozitör) ile kısa antenli gerçek çekirgelerden kolayca ayrılır. Erkekler ön kanatlarının tabanındaki özel ses düzeneğini birbirine sürterek türe özgü ötüşler üretir; bu sesler dişileri çekmeye ve rakip erkeklerle mesafe korumaya yarar.

Parapholidoptera cinsi, çalı çekirgelerinin Tettigoniinae alt ailesine ve Pholidopterini oymağına bağlıdır. Bu cinsin üyeleri orta boylu, genellikle kahverengi tonlarında, kanatları belirgin biçimde kısalmış ve uçamayan çekirgelerdir. Cins ağırlıklı olarak Anadolu, Kafkasya ve çevresindeki dağlık bölgelerde yayılış gösterir; türlerin çoğu orman kenarları, çalılıklar ve otlu dağ yamaçlarında yaşar. Bu taksonun alttür düzeyindeki ayrımı, türün farklı coğrafi bölgelerdeki popülasyonları arasındaki küçük morfolojik farklara dayanır.

Parapholidoptera distincta bodenheimeri, Parapholidoptera distincta türünün bir alttürüdür; alttür adı, Orta Doğu böcek faunası üzerine çalışmış entomolog Friedrich Simon Bodenheimer'a ithaf edilmiştir.

Çalı çekirgeleri tam olmayan başkalaşım geçirir: dişiler yumurtalarını yumurta borusuyla toprağa, bitki gövdelerine ya da yaprak dokusuna bırakır, yumurtadan çıkan nimfler ergine benzer ancak kanatsızdır ve birkaç deri değiştirme sonrasında erişkin olur. Ilıman bölgelerde türlerin çoğu yumurta evresinde kışı geçirir ve erginler yaz ile sonbahar başında görülür. Beslenme alışkanlıkları türden türe değişir; bazıları yalnızca bitkisel besin alırken pek çoğu küçük böcekleri de avlayan karışık beslenen canlılardır. Kuşlar, sürüngenler, memeliler ve örümcekler için önemli bir besin kaynağıdır, bu yüzden bulundukları ekosistemlerde besin ağının önemli bir halkasını oluştururlar. İnsanlar için zararsızdırlar; büyük türler tutulduğunda güçlü çeneleriyle ısırabilir, ancak zehirli değildirler.

Türkiye, Anadolu'nun çeşitli iklim kuşakları ve dağlık yapısı sayesinde çalı çekirgeleri bakımından Avrupa ve Batı Asya'nın en zengin ülkelerinden biridir ve pek çok yerel (endemik) tür barındırır. Dar yayılışlı türler, otlatma baskısı, tarım alanlarının genişlemesi ve yaşam alanlarının parçalanmasından kolayca etkilenebildiği için bu grubun korunmasında yaşam alanlarının sürdürülmesi büyük önem taşır.