Isophya uludaghensis (Sevgili & Heller, 2003)

Isophya uludaghensis, düz kanatlılar (Orthoptera) takımının çalı çekirgeleri ailesi Tettigoniidae içinde yer alan bir türdür. Bu ailenin üyeleri, vücut boyunu aşabilen ince ve uzun antenleri, yanlardan basık gövdeleri ve sıçramaya uyarlanmış güçlü arka bacaklarıyla kolayca tanınır. Kulak (timpanal organ) ön bacakların kaval kemiğinde bulunur. Dişilerin karın ucunda yumurtlamaya yarayan, kılıç ya da orak biçimli belirgin bir yumurta borusu (ovipozitör) vardır; erkekler ise ön kanatlarını birbirine sürterek türe özgü sesler üretir.

Isophya cinsi, Phaneropterinae alt ailesine ait, uçamayan, çoğunlukla yeşil renkli çalı çekirgelerini kapsayan büyük bir cinstir. Bu cinsin üyelerinin kanatları çok kısalmış, pronotumun altında küçük pullar biçimindedir. Türler birbirine dışarıdan çok benzediği için ayrımları genellikle erkeklerin serkusları, ses dişçikleri ve ötüş yapısı gibi ayrıntılara dayanır. Cins Avrupa, Kafkasya ve Anadolu'da yayılış gösterir; Türkiye, çok sayıda endemik türüyle bu cinsin en önemli çeşitlilik merkezlerinden biridir.

Isophya uludaghensis, 2003'te Sevgili ve Heller tarafından tanımlanmıştır ve adını Uludağ'dan alır. Kuzeybatı Anadolu'dan bilinen bir türdür. Cinsin diğer üyeleri gibi yeşil renkli ve uçamayandır; dağ çayırları ve orman açıklıklarında yaşar, otsu bitkilerle beslenir. Erginler yaz aylarında görülür.

Çalı çekirgeleri yaşamlarını yumurta, nimf ve ergin evreleriyle tamamlar; başkalaşım yarımdır, yani yumurtadan çıkan nimfler erginlere benzer ve birkaç deri değiştirmeyle büyür. Dişiler yumurtalarını genellikle toprağa ya da bitki dokusuna bırakır ve yumurtalar çoğu zaman kışı bu evrede geçirir. Erkeklerin ötüşü eş bulmada temel rol oynar ve yakın türlerin ayrımında önemli bir ölçüttür. Bu böcekler kuşlar, sürüngenler, memeliler ve örümcekler için önemli bir besin kaynağıdır ve bulundukları ekosistemlerde besin ağının vazgeçilmez halkalarından biridir. İnsanlar için zararsızdır; ısırmaları ya da zehirleri bakımından bir tehlike oluşturmazlar.