Conocephalus hastatus hastatus (Charpentier, 1825)

Conocephalus hastatus hastatus, çalı çekirgeleri ailesine (Tettigoniidae) ait Conocephalus hastatus türünün aday (nominat) alt türüdür. Tür Toussaint von Charpentier tarafından 1825 yılında tanımlanmıştır ve Akdeniz havzası ile Batı Asya'da yayılış gösterir. Cinsin diğer üyeleri gibi ince yapılı ve otlar arasında yaşayan küçük bir çalı çekirgesidir.

Conocephalus cinsi, Conocephalinae alt familyasına ait, ince yapılı ve genellikle yeşil ya da kahverengi tonlarda küçük çalı çekirgelerini kapsar. Bu cinsin üyelerinde başın ön kısmı hafifçe konik biçimlidir ve dişilerin yumurta koyma borusu düz ya da hafif kavisli, ince bir kılıç biçimindedir. Vücut uzunluğu genellikle birkaç santimetre ile sınırlıdır. Sırt boyunca çoğu zaman koyu kahverengi bir şerit uzanır. Kanat uzunluğu türden türe değişir; bazı türler uzun kanatlı ve iyi uçucudur, bazılarında ise kanatlar kısalmıştır.

Conocephalus türleri çoğunlukla nemli çayırlar, sazlıklar, su kenarları ve uzun otlu alanlarda yaşar. Gün içinde ot sapları üzerinde dinlenir, tehlike anında sapın arkasına geçerek gizlenir. Besinleri karışıktır: otların çiçek ve tohumlarıyla beslendikleri gibi yaprak bitleri ve küçük tırtıllar gibi böcekleri de yerler. Dişiler yumurtalarını bitki saplarının içine bırakır. Erkeklerin ötüşü çok ince ve yüksek perdeli bir vızıltıdır; insan kulağı tarafından zor duyulur. Cins dünyanın hemen her bölgesinde temsil edilir ve yüzlerce tür içerir.

Çalı çekirgeleri (Tettigoniidae), düz kanatlılar (Orthoptera) takımının uzun antenli alt takımı Ensifera içinde yer alan, dünya genelinde binlerce türü bulunan büyük bir ailedir. Bu ailenin üyeleri, vücut boyunu çoğu zaman aşan ince ve uzun antenleri, dişilerde kılıç ya da orak biçimli belirgin yumurta koyma borusu (ovipozitör) ve ön bacaklarının kaval kısmında yer alan kulak açıklıklarıyla kolayca tanınır. Erkekler ön kanatlarını birbirine sürterek türe özgü ötüşler çıkarır; dişiler bu sesleri izleyerek eş bulur.

Çalı çekirgelerinde gelişme tam olmayan başkalaşımla gerçekleşir: yumurtadan çıkan nimfler ergine benzer, birkaç kez deri değiştirerek büyür ve kanatları giderek gelişir. Yumurtalar genellikle toprağa, bitki dokusuna ya da bitki kalıntıları arasına bırakılır ve çoğu türde kışı yumurta evresinde geçirir. Bu böcekler hem bitki tüketicisi ya da avcı olarak hem de kuşlar, sürüngenler, küçük memeliler ve örümcekler için önemli bir besin kaynağı olarak ekosistemlerde yer alır.