Bradyporus sureyai (Ünal, 2011)

Bradyporus sureyai, çalı çekirgeleri ailesine (Tettigoniidae) ait, Anadolu'dan bilime tanıtılmış bir Bradyporus türüdür. Tür 2011 yılında Mustafa Ünal tarafından tanımlanmıştır. Cinsin diğer üyeleri gibi iri, tıknaz ve uçamayan bir çalı çekirgesidir.

Bradyporus cinsi, Bradyporinae alt familyasına ait, iri, tıknaz ve kanatları neredeyse tamamen körelmiş çalı çekirgelerini kapsar. Bu cinsin üyeleri uçamaz; kanatları sırt plakasının (pronotum) altında kalan küçük, ses çıkarmaya yarayan parçalara indirgenmiştir. Vücutları kalın ve ağır, pronotumları geniş ve çoğu zaman pürüzlü ya da çıkıntılıdır. Renkleri genellikle koyu kahverengi, siyahımsı ya da zeytin tonlarındadır. Bu cinsin üyeleri Avrupa'nın en iri ve en ağır düz kanatlıları arasında sayılır.

Bradyporus türleri yavaş hareket eden, çoğunlukla yerde ve alçak bitkiler üzerinde yaşayan hayvanlardır. Kuru otlaklar, taşlık yamaçlar, bozkırlar ve seyrek çalılıklar başlıca yaşam alanlarıdır. Ağırlıklı olarak bitkilerle beslenirler, ancak fırsat bulduklarında hayvansal besinleri de tüketebilirler. Rahatsız edildiklerinde bazı türler bacak eklemlerinden acı tatlı bir sıvı (hemolenf) salgılayarak kendilerini savunur. Cins Balkanlar, Anadolu, Kafkasya ve çevresinde yayılış gösterir; Anadolu, cinsin tür çeşitliliği bakımından önemli bölgelerinden biridir.

Çalı çekirgeleri (Tettigoniidae), düz kanatlılar (Orthoptera) takımının uzun antenli alt takımı Ensifera içinde yer alan, dünya genelinde binlerce türü bulunan büyük bir ailedir. Bu ailenin üyeleri, vücut boyunu çoğu zaman aşan ince ve uzun antenleri, dişilerde kılıç ya da orak biçimli belirgin yumurta koyma borusu (ovipozitör) ve ön bacaklarının kaval kısmında yer alan kulak açıklıklarıyla kolayca tanınır. Erkekler ön kanatlarını birbirine sürterek türe özgü ötüşler çıkarır; dişiler bu sesleri izleyerek eş bulur.

Çalı çekirgelerinde gelişme tam olmayan başkalaşımla gerçekleşir: yumurtadan çıkan nimfler ergine benzer, birkaç kez deri değiştirerek büyür ve kanatları giderek gelişir. Yumurtalar genellikle toprağa, bitki dokusuna ya da bitki kalıntıları arasına bırakılır ve çoğu türde kışı yumurta evresinde geçirir. Bu böcekler hem bitki tüketicisi ya da avcı olarak hem de kuşlar, sürüngenler, küçük memeliler ve örümcekler için önemli bir besin kaynağı olarak ekosistemlerde yer alır.