Tenthredo scrophulariae (Linnaeus, 1758)

Tenthredo scrophulariae, Tenthredinidae ailesine bağlı bir testereli arı türüdür. Testereli arılar (Symphyta), Hymenoptera takımının en ilkel grubunu oluşturur ve dünya genelinde binlerce türle temsil edilir. Cinsin en iri ve en tanınmış türlerinden biridir. Erginleri yaklaşık 12–15 mm boyundadır; siyah karın üzerindeki parlak sarı bantlar ve sarı antenleriyle bir eşekarısını şaşırtıcı biçimde taklit eder. Larvaları sıracaotu (Scrophularia) ve sığırkuyruğu (Verbascum) türlerinin yapraklarıyla beslenir; beyazımsı-mavimsi, siyah noktalı görünümleriyle dikkat çeker. Tür Avrupa'dan Batı Asya'ya kadar geniş bir alanda yayılış gösterir.

Tenthredo, testereli arıların en zengin cinslerinden biridir ve Palearktik bölgede yüzlerce tür içerir. Erginler genellikle 8–15 mm boyunda, uzun antenli, ince yapılı böceklerdir; çoğu siyah zemin üzerinde sarı, yeşil ya da kırmızı desenler taşır ve bu görünüm onları uzaktan eşekarılarına benzetir. Türlerin ayrımı çoğu zaman renk deseninin, anten ve bacak yapısının ayrıntılı incelenmesini gerektirir.

Bu cinsin erginleri ilkbahar ve yaz aylarında çayırlarda, orman kenarlarında ve dere boylarında, özellikle maydanozgillerin şemsiye biçimli çiçekleri üzerinde sık görülür. Erginler çiçek tozu ve nektarın yanında küçük böcekleri de avlayarak beslenir; bu yönleriyle hem tozlaşmaya katkı sağlar hem de yırtıcı olarak rol oynar. Larvalar ise otsu bitkilerin ve bazı çalıların yapraklarını yiyerek gelişir.

Testereli arılar, gerçek arılardan ve eşekarılarından farklı olarak belirgin bir “bel” daralmasına sahip değildir; karın gövdeye geniş bir tabanla bağlanır. Dişilerin yumurta koyma borusu testere gibi dişlidir ve yumurtalar bu yapı sayesinde bitki dokusunun içine yerleştirilir. Bu böcekler iğne taşımaz, sokmaz ve insanlar için tehlikeli değildir. Larvaları tırtıla benzer, ancak karın bölgesinde kelebek tırtıllarından daha fazla sayıda yalancı bacak bulunması ile ayırt edilir.

Yaşam döngüsü yumurta, larva, prepupa, pupa ve ergin evrelerinden oluşur. Larvalar olgunlaşınca genellikle toprağa ya da bitki kalıntılarının arasına inerek kış uykusuna benzer bir dinlenme dönemi geçirir ve ertesi yıl pupa olur. Ilıman bölgelerdeki türlerin çoğunda yılda bir döl görülür. Larvalar kuşlar, örümcekler ve asalak böcekler için önemli bir besin kaynağıdır; bu nedenle aile, karasal besin ağlarının dikkate değer bir halkasını oluşturur.