Poecilimon luschani chobanovi (Boztepe, Kaya & Çıplak, 2013)

Poecilimon luschani chobanovi, çalı çekirgeleri ailesine (Tettigoniidae) bağlı Poecilimon luschani türünün bir alt türüdür ve 2013 yılında tanımlanmıştır. Ana tür, Güneybatı Anadolu'nun dağlık bölgelerinden bilinen bir türdür. Alt türler, genellikle coğrafi olarak birbirinden ayrılmış ve küçük biçimsel farklılıklar gösteren topluluklara karşılık gelir.

Poecilimon cinsi, yüzü aşkın türüyle Phaneropterinae alt ailesinin en kalabalık cinslerinden biridir. Üyeleri genellikle yeşil, sarımsı ya da kahverengi tonlarda, çoğu zaman küçük koyu beneklerle süslü, kısa kanatlı ve uçamayan çalı çekirgeleridir. Erkeklerin ön kanatları sırt plağının altında küçük ses organlarına dönüşmüştür; dişilerin ise kısa, yukarı kıvrık bir yumurta borusu vardır.

Bu cinsin türleri otsu bitkiler ve çalılar üzerinde yaşar, yaprak ve çiçeklerle beslenir. Yumurtalar toprağa ya da bitki dokusuna bırakılır ve kışı burada geçirir. Nimfler ilkbaharda çıkar, erginler genellikle yaz başından ortasına kadar görülür. Erkekler kısa çağrı sesleri üretir, dişiler de ses ile yanıt verir; çiftleşmede erkek dişiye besin değeri yüksek bir sperm paketi aktarır.

Balkanlar ve Anadolu, Poecilimon cinsinin ana yayılış ve çeşitlilik merkezidir; türlerin önemli bir kısmı dar alanlı dağ türleridir. Türlerin ayrımında erkek üreme organları, sırt plağının biçimi ve çağrı sesleri kullanılır. Uçamayan bu böcekler, yaşam alanlarının bozulmasına karşı duyarlıdır.

Çalı çekirgeleri, çekirgelerden vücut uzunluğunu aşabilen ince ve uzun antenleriyle kolayca ayrılır. Duyma organları ön bacaklarının kaval kemiği üzerinde yer alır. Erkekler sesi, bir ön kanattaki tırtıklı damarı diğer kanadın kenarına sürterek üretir. Bu böcekler kuşlar, sürüngenler, memeliler ve örümcekler için önemli bir besin kaynağıdır; kendileri de bitki örtüsü ile küçük böcek toplulukları üzerinde etkili olarak bulundukları ekosistemin besin ağında önemli bir yer tutar. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar.