Leptocybe invasa (Fisher & La Salle In Mendel & Al.2004)

Leptocybe invasa, zar kanatlılar (Hymenoptera) takımının Eulophidae familyasına ait, okaliptüs ağaçlarında gal oluşturan küçük bir kalkid arısıdır. Kökeni Avustralya olarak kabul edilir ve 2000'li yılların başında Akdeniz havzasından bilimsel olarak tanımlanmıştır. Adındaki invasa sözcüğü, türün yeni bölgelere hızla yayılan istilacı karakterine işaret eder.

Erginler yaklaşık 1–1,5 mm boyunda, kahverengimsi ve hafif metalik mavi-yeşil yansımalı çok küçük arılardır. Popülasyonlar neredeyse tamamen dişilerden oluşur; dişiler döllenmeden çoğalabilir (partenogenez). Dişi, yumurtalarını okaliptüs fidanlarının ve genç ağaçların yaprak orta damarına, yaprak sapına ve taze sürgünlerine bırakır. Larvaların gelişimiyle bu dokularda kabarık, tümsek biçimli galler oluşur. Ergin arılar galin yüzeyinde açtıkları küçük deliklerden çıkar ve uygun iklimlerde yılda birkaç döl verebilir.

Yoğun saldırıya uğrayan bitkilerde yapraklar şekil bozukluğuna uğrar, sürgünler kıvrılır, büyüme yavaşlar ve özellikle fidanlıklarda ve genç plantasyonlarda ciddi kayıplar görülebilir. Bu nedenle tür, okaliptüs yetiştiriciliği yapılan Afrika, Asya, Amerika ve Akdeniz ülkelerinde önemli bir orman zararlısı olarak kabul edilir. Okaliptüslerin yoğun olarak dikildiği Türkiye'nin Akdeniz ve Ege kıyıları da türün yayılış alanı içinde değerlendirilmektedir.

Eulophidae familyası kalkid arıları içinde en fazla türe sahip familyalardan biridir ve dünya genelinde birkaç bin tür içerir. Familya üyeleri genellikle 1–3 mm boyunda, çoğunlukla metalik yeşil, mavi ya da siyah renkli küçük arılardır. Ayırt edici özellikleri arasında dört segmentli ayak (tarsus), dişilerde genellikle dört ya da daha az segmentli anten sapı (funikulus) ve ön kanattaki kısa, belirgin damar yapısı sayılabilir. Larvaları çoğunlukla yaprak madencisi böcekler, odun ve gövde içinde yaşayan larvalar, gal oluşturan böcekler ve diğer gizli yaşayan konakçılar üzerinde gelişir.

Mücadelede, türün anavatanından getirilen ve gal içindeki larvalarda gelişen parazitoit kalkid arıları ile dayanıklı okaliptüs çeşitlerinin kullanımı öne çıkan yöntemlerdir. İnsanlar ve hayvanlar için doğrudan bir tehlike oluşturmaz.