Tuponia dalmatina Wagner, 1955

Tuponia dalmatina, Miridae familyasına ait, ılgın bitkileriyle yakın ilişkisi bilinen Tuponia cinsinin bir üyesidir ve ilk olarak Wagner, 1955 tarafından tanımlanmıştır. Miridae, Türkçede genellikle sap böcekleri ya da bitki tahtakuruları olarak anılan, yarımkanatlılar takımının en büyük familyalarından biridir. Tuponia türleri Phylinae alt familyasına girer ve Akdeniz havzasından Orta Asya'ya uzanan geniş bir alanda yayılış gösterir.

Tuponia türleri küçük, ince ve narin yapılıdır; boyları genellikle birkaç milimetreyi geçmez. Renkleri çoğunlukla soluk yeşil veya sarımsı tonlardadır, bazı türlerde kanatlar üzerinde açık kenar çizgileri ya da hafif lekeler bulunabilir. Miridae familyasının tipik özellikleri olan dört boğumlu antenler, basit gözlerin yokluğu ve ön kanatta kuneus adı verilen bölme bu cinste de görülür. Birbirine çok benzeyen türlerin tanımlanması için genellikle erkek eşey organı yapıları ve ince morfolojik ölçümler kullanılır.

Tuponia türlerinin yaşamı büyük ölçüde konak bitkilerine, özellikle ılgınlara (Tamarix) bağlıdır. Hem nimfler hem erginler bitki özsuyuyla beslenir; bazı Phylinae türlerinin ara sıra küçük eklembacaklıları da tükettiği bilinir. Eksik başkalaşım geçiren bu böceklerde yumurtadan çıkan nimfler, birkaç gömlek değişiminden sonra erginleşir. Yumurtalar çoğunlukla bitki dokusuna gömülür. Ilgınların yaygın olduğu nehir kıyıları, tuzcul bataklık kenarları ve kurak ovalar bu türlerin tipik yaşam alanlarıdır; ılgın dalları silkelenerek veya atrapla taranarak kolayca toplanabilirler.

Cinsin yayılışı ağırlıklı olarak Akdeniz havzası, Orta Doğu ve Orta Asya'nın sıcak ve kurak bölgelerini kapsar; türlerin önemli bir kısmı dar alanlardan tanımlanmıştır. Tür adı Dalmaçya bölgesine göndermede bulunur. Türkiye, Avrupa ile Asya arasındaki konumu ve geniş ılgın toplulukları nedeniyle bu cins açısından zengin bir ülkedir ve Anadolu faunası için birçok Tuponia türü kaydedilmiştir. Bu küçük böcekler insanlar için zararsızdır; ekonomik önemleri sınırlı olmakla birlikte, ılgın ekosistemlerindeki böcek çeşitliliğinin önemli bir bileşenidir ve kuşlar ile yırtıcı eklembacaklılar için besin kaynağı oluştururlar.