Strongylocoris leucocephalus (Linnaeus, 1758)

Strongylocoris leucocephalus, Miridae familyasının Strongylocoris cinsine ait bir ot tahtakurusu türüdür. Bu cinsin üyeleri küçük, kısa ve yuvarlakça gövdeli, çoğunlukla parlak siyah renkli böceklerdir; kalın arka bacakları sayesinde sıçrayabilirler. Cinsin türleri genellikle kuru, güneşli çayırlarda ve kayalık yamaçlarda, alçak otsu bitkiler üzerinde yaşar; bazı türlerinin çan çiçeğigiller (Campanulaceae) familyasından bitkilerle ilişkili olduğu bilinir.

Avrupa'nın büyük bölümünde ve Batı Asya'da yaygın olan bu türün adı Latincede "beyaz başlı" anlamına gelir; parlak siyah gövdesine karşın başının açık renkli olmasıyla tanınır. Ergin bireyler yaz aylarında çiçekli çayırlarda görülür.

Miridae familyası, yarımkanatlılar içinde tür sayısı bakımından en zengin gruptur ve dünya genelinde on binden fazla tür içerir. Familya üyeleri genellikle birkaç milimetre boyunda, yumuşak gövdeli böceklerdir; oselleri yoktur ve ön kanatlarında kuneus adı verilen ayrı bir bölüm bulunur. Antenleri dört boğumludur ve emici-sokucu ağız yapıları dinlenme halinde gövdenin altına doğru katlanır.

Miridae üyeleri, eksik başkalaşım (hemimetabol gelişme) geçirir: yumurtadan çıkan ve kanatsız olan nimfler, birkaç gömlek değiştirerek erginleşir. Dişiler yumurtalarını çoğunlukla testere benzeri yumurta koyma borusuyla bitki dokusunun içine bırakır. Ilıman bölgelerdeki türlerin çoğu kışı yumurta evresinde geçirir ve yılda bir ya da birkaç döl verir. Döl sayısı, iklim koşullarına ve konukçu bitkinin gelişme dönemine bağlı olarak bölgeden bölgeye değişebilir.

Ot tahtakuruları, beslendikleri bitkiler ve onları avlayan örümcekler, kuşlar ve diğer böcekler arasında besin ağında önemli bir halka oluşturur. İnsanlara zararsızdırlar. Türlerin birbirinden ayrılması genellikle renk deseni, anten boğumlarının oranları ve erkek üreme organlarının yapısı gibi ayrıntılı özelliklere dayanır. Bu ayrıntılar, çoğu zaman yalnızca toplanmış ve hazırlanmış örneklerin mikroskop altında incelenmesiyle görülebilir; bu yüzden fotoğraflardan tür düzeyinde tanı her zaman mümkün olmaz.