Silvius ochraceus (Loew, 1858)

Silvius ochraceus, sinekler takımının (Diptera) at sinekleri familyasına (Tabanidae) ait, Silvius cinsinde yer alan bir türdür. Tür ilk kez Loew, 1858 tarafından bilim dünyasına tanıtılmıştır. Yaygın olarak bilinen bir Türkçe adı bulunmayan bu tür, çoğunlukla bölgesel tür listelerinde ve uzman çalışmalarında yer alan, az bilinen bir at sineği türüdür.

Silvius cinsi, at sineklerinin Chrysopsinae alt familyasına aittir ve bu alt familyanın bilinen üyesi Chrysops (geyik sinekleri) ile akrabadır. Üyeleri orta boylu, çoğunlukla sarımsı, okre ya da açık kahverengi tonlarda sineklerdir; kanatları genellikle saydam ya da hafif lekelidir. Antenleri görece uzun yapılıdır ve bu özellik cinsin tanınmasında yardımcı olur.

Cinsin türleri Holarktik bölgede yaygındır; Avrupa, Anadolu, Kafkasya ve Orta Asya'da birçok tür bilinir. Türlerin ayrımında vücut rengi, karın üzerindeki lekelerin dağılımı, anten bölümlerinin biçimi ve kanat lekelenmesi gibi özellikler kullanılır; kesin teşhis çoğunlukla uzman incelemesi gerektirir. Tabanidae familyasının üyeleri olan at sinekleri, büyük ve çoğu zaman parlak renkli bileşik gözleri, sağlam gövdeleri ve güçlü uçuşlarıyla tanınır. Erişkin erkekler yalnızca nektar ve bitki özsuları ile beslenir. Dişilerin çoğu ise yumurtalarını geliştirebilmek için kana ihtiyaç duyar; bıçak benzeri ağız parçalarıyla deriyi keserek akan kanı emerler. Bu nedenle sıcak ve güneşli günlerde hayvanların ve insanların çevresinde rahatsız edici olabilirler.

Yumurtalar genellikle su kenarındaki bitkilerin ya da taşların üzerine kümeler halinde bırakılır. Larvalar nemli toprakta, çamurda, çürüyen organik maddede veya su kenarlarında yaşar ve çoğunlukla diğer küçük omurgasızları avlayan yırtıcılardır. Larva dönemi bir yıl ya da daha uzun sürebilir; ardından toprakta pupa evresi geçirilir ve erişkinler sıcak mevsimde ortaya çıkar.

At sineklerinin ısırığı acı verici olabilir ancak genellikle tehlikeli değildir. Kan emen türler bazı bölgelerde hayvanlarda hastalık etkenlerinin mekanik olarak taşınmasında rol oynayabilir. Öte yandan erişkinlerin çiçek ziyaretleri tozlaşmaya katkı sağlar, larvalar da sulak ve nemli yaşam alanlarının besin ağlarında önemli bir yer tutar.