Sedum hispanicum var.hispanicum

Sedum hispanicum, damkoruğugiller (Crassulaceae) familyasından tek ya da iki yıllık, bazen kısa ömürlü çok yıllık bir damkoruğu türüdür; bu kayıt türün tip varyetesine karşılık gelir. Adı İspanya'ya işaret etse de tür asıl olarak Güneydoğu Avrupa ve Batı Asya'da yaygındır.

Bitki genellikle 5–15 cm boyunda, ince dallı gövdeler oluşturur. Yaprakları silindirik, ince, etli ve çoğunlukla mavimsi gri-yeşil renklidir; çiçeklenme döneminde bitki kırmızımsı bir renk alabilir. Yaz başında dalların ucunda beyaz ya da pembemsi beyaz, beş ila dokuz taç yapraklı, yıldız biçimli çiçekler açar; taç yaprakların ortasında çoğunlukla pembe bir orta damar bulunur. Çiçek kümesi ve gövdeler sık bezli tüylerle kaplı olabilir.

Sedum cinsi, Türkçede genellikle damkoruğu olarak adlandırılan, dünyada 400'ü aşkın tür içeren geniş bir cinstir. Son yıllardaki moleküler çalışmalar sonucunda eskiden bu cinste yer alan bazı gruplar Hylotelephium, Phedimus ve Petrosedum gibi ayrı cinslere taşınmıştır. Cinsin üyeleri kaya yarıklarında, duvar diplerinde, taşlık yamaçlarda ve sığ topraklarda yetişir; bu nedenle kaya bahçelerinde ve çatı bahçelerinde sıkça kullanılır. Damkoruğugiller (Crassulaceae) familyası, yapraklarında su depolayan etli (sukulent) bitkilerden oluşur. Familyanın üyeleri kurak ve taşlık ortamlara uyum sağlamış olup birçoğu, gündüz kaybedilen suyu azaltmak için karbondioksidi gece alan özel bir fotosentez yolu (CAM) kullanır. Çiçekleri genellikle beş parçalı ve yıldız biçimlidir; meyve, ayrı ayrı açılan küçük kapsüllerden (folikül) oluşur.

Tür Alplerden Balkanlara, Anadolu'ya ve İran'a kadar yayılış gösterir; kayalık yamaçlarda, taşlık çayırlarda, duvar diplerinde ve sığ topraklarda yetişir. Damkoruklarının yıldız biçimli çiçekleri arılar, sinekler ve küçük kelebekler için önemli bir nektar ve polen kaynağıdır. Kopan yaprak ve sürgün parçalarının kolayca kök salabilmesi, türlerin vejetatif yolla da çoğalmasını sağlar. Kurak dönemlerde etli yaprakları sayesinde uzun süre susuz kalabilen bu bitkiler, toprağın tutunmasına ve çıplak kaya yüzeylerinin ilk kolonizasyonuna katkıda bulunur.