Sedum amplexicaule

Sedum amplexicaule, damkoruğugiller (Crassulaceae) familyasından, günümüzde Petrosedum amplexicaule adıyla Petrosedum cinsine yerleştirilen çok yıllık, etli yapraklı bir bitkidir. Bazı kaynaklarda Sedum tenuifolium adıyla da anılır. Tür adı, yaprak tabanlarının gövdeyi sarmasına göndermede bulunur.

Alçak, yayılıcı kümeler oluşturan bir bitkidir. Yaprakları ince, silindirik ve sivri uçludur; tabanlarında zar gibi bir uzantı bulunur. Yaz kuraklığında yapraklar kuruyarak sürgün uçlarında soğanımsı, kurak döneme dayanıklı tomurcuklar oluşturur; bu, türün belirgin bir özelliğidir. Yaz başında dik çiçek saplarının ucunda sarı, yıldız biçimli çiçekler açar.

Petrosedum cinsi, eskiden Sedum cinsi içinde ele alınan, iğne ya da silindir biçimli, sivri uçlu etli yaprakları ve sarı çiçekleriyle tanınan yaklaşık 10 tür içeren bir gruptur. Cinsin üyeleri çok yıllıktır ve yere yatık sürgünlerinden çıkan dik çiçek saplarının ucunda şemsiyemsi çiçek kümeleri oluşturur; çiçek tomurcukları açmadan önce genellikle aşağı doğru sarkar. Damkoruğugiller (Crassulaceae) familyası, yapraklarında su depolayan etli (sukulent) bitkilerden oluşur. Familyanın üyeleri kurak ve taşlık ortamlara uyum sağlamış olup birçoğu, gündüz kaybedilen suyu azaltmak için karbondioksidi gece alan özel bir fotosentez yolu (CAM) kullanır. Çiçekleri genellikle beş parçalı ve yıldız biçimlidir; meyve, ayrı ayrı açılan küçük kapsüllerden (folikül) oluşur.

Tür Akdeniz havzasında, Güney Avrupa'dan Kuzey Afrika'ya ve Batı Asya'ya kadar yayılış gösterir; kurak taşlık yamaçlarda, çalılıklarda ve kayalıklarda yetişir. Yaz kuraklığını yaprak dökerek geçirmesi, Akdeniz iklimine özgü güçlü bir uyumun örneğidir. Çiçekleri arılar ve diğer tozlaştırıcı böcekler için nektar kaynağıdır. Damkoruklarının yıldız biçimli çiçekleri arılar, sinekler ve küçük kelebekler için önemli bir nektar ve polen kaynağıdır. Kopan yaprak ve sürgün parçalarının kolayca kök salabilmesi, türlerin vejetatif yolla da çoğalmasını sağlar. Kurak dönemlerde etli yaprakları sayesinde uzun süre susuz kalabilen bu bitkiler, toprağın tutunmasına ve çıplak kaya yüzeylerinin ilk kolonizasyonuna katkıda bulunur.