Russula brevipes

Russula brevipes, Russulaceae familyasına ait Russula cinsinin iri ve beyaz renkli bir türüdür. Başlıca Kuzey Amerika'da yayılış gösterir ve orada iğne yapraklı ormanlarda yaygındır.

Şapkası beyaz ya da kirli beyaz, olgunlukta huni biçiminde çöküktür ve çapı oldukça büyüyebilir. Sapı kısa ve kalındır; türün adı da bu kısa sapa gönderme yapar. Lamelleri beyaz ile krem arasındadır. Meyve gövdeleri çoğu zaman toprak ve yaprak döküntüsünün altında gelişir ve yüzeye çıktığında üzerinde toprak kalıntıları bulunur. Görünüşü Avrupa'daki Russula delica türüne çok benzer. Tadı yumuşak ya da hafif acıdır; Kuzey Amerika'da Hypomyces lactifluorum adlı asalak mantarla kaplandığında ıstakoz mantarı olarak bilinen biçime dönüşür.

Russula cinsinin üyeleri genellikle etli ve kırılgan yapılıdır. Şapka çoğunlukla düz ya da ortası hafifçe çöküktür, lameller beyazdan krem ve sarıya değişen tonlardadır, sap ise halkasız ve volvasızdır. Etin lifli değil, tebeşir gibi kırılarak dağılması cinsin en belirgin özelliğidir; bunun nedeni dokuda bulunan küremsi hücre kümeleridir. Türlerin ayrımında şapka rengi, spor tozu rengi, etin tadı (tatlı ya da acı), koku ve demir sülfat gibi kimyasal ayıraçlarla verilen renk tepkileri kullanılır; bu nedenle pek çok tür ancak dikkatli inceleme ve çoğu zaman mikroskopla güvenilir biçimde tanınabilir.

Cinsin bütün üyeleri ağaçlarla mikoriza ortaklığı kurar: mantarın ipliksi hifleri ağaç köklerini sararak ağacın su ve mineral alımını artırır, karşılığında ağaçtan şeker alır. Bu nedenle orman ekosistemlerinin sağlığında önemli bir rol oynarlar. Meyve gövdeleri yaz sonu ve sonbaharda, yağışlı dönemlerin ardından toprak üzerinde ortaya çıkar ve pek çok böcek, salyangoz ve memeli için besin kaynağıdır.

Russula türlerinin arasında ölümcül zehirli olanlar bilinmese de acı tatlı türlerin çoğu mide ve bağırsak rahatsızlıklarına yol açabilir. Mantar toplarken türün kesin olarak tanınması gerekir; kırılgan etli beyaz ya da yeşilimsi bir mantarın ölümcül Amanita türleriyle karıştırılmaması için sap dibinde volva ve sap üzerinde halka bulunup bulunmadığına mutlaka bakılmalıdır. Emin olunmayan hiçbir mantar yenmemelidir.