Rhizopogon marchii

Rhizopogon cinsi, Boletales takımının Rhizopogonaceae familyasına ait, yer altında ya da toprak yüzeyine yakın gelişen yumru biçimli mantarları kapsar. Görünüşleri nedeniyle yalancı trüf olarak da anılırlar; ancak gerçek trüflerden farklı olarak Basidiomycota şubesindedirler ve kuzu mantarı ile ladin mantarlarına (Suillus) yakın akrabadırlar. Meyve gövdesinin içi (gleba) küçük boşluklardan oluşan süngerimsi bir dokudur ve olgunlaştıkça koyulaşır.

Rhizopogon marchii, Avrupa'dan tanımlanmış bir yalancı trüf türüdür. Meyve gövdesi küçük ile orta boyutlu, düzensiz yumru biçimlidir. Dış kabuk beyazımsı ya da soluk sarımsıdır; dokunulduğunda veya yaşlandıkça pembemsi ile kırmızımsı tonlara dönebilir. İç kısım genç örneklerde beyazımsı, olgunlukta zeytinimsi kahverengidir. Bu özellikleriyle Rhizopogon roseolus grubuna benzer ve bazı kaynaklarda bu türle yakın akraba ya da eş anlamlı kabul edilir.

Tür, çamlarla ortaklık kurar ve çam ormanlarının toprağında, yarı gömülü ya da toprak yüzeyinde bulunur. Meyve gövdeleri yaz ve sonbaharda gelişir. Akdeniz ve orta Avrupa çam ormanlarından bildirilmiştir.

Cinsin üyeleri başta çamlar olmak üzere iğne yapraklı ağaçlarla ektomikorizal ortaklık kurar ve bu ağaçların fidanlarının tutunmasında büyük önem taşır; bu nedenle ağaçlandırma çalışmalarında fidanlara aşılanırlar. Sporlarını kendileri saçamadıkları için kokularıyla kemirgenleri ve diğer küçük memelileri çeker; bu hayvanlar mantarı yiyerek sporları dışkılarıyla yayar. Dünyada yüzü aşkın türü bilinir.

Bu grubun türleri yalnızca dış görünüşe bakılarak güvenilir biçimde ayırt edilemez; spor özellikleri ve kabuk yapısı gibi mikroskobik ayrıntılar gereklidir. Yenebilirliği konusunda güvenilir bilgi bulunmadığından toplanıp yenmesi de önerilmez.