Rhagium inquisitor inquisitor (Monné & Giesbert, 1994)

Rhagium inquisitor inquisitor, teke böcekleri (Cerambycidae) ailesine bağlı Rhagium inquisitor türünün aday (nominat) alt türüdür; tür Linnaeus tarafından 1758 yılında tanımlanmıştır. Rhagium inquisitor, larvaları başlıca iğne yapraklı ağaçların ölü gövdelerinde kabuk altında gelişen, gri-kahverengi ve lekeli kanat örtüleriyle tanınan, 1–2 cm boyunda yaygın bir türdür.

Alt türler, bir türün coğrafi olarak birbirinden ayrılmış ve renk deseni, boyut ya da vücut ayrıntıları bakımından küçük farklılıklar gösteren topluluklarıdır. Teke böceklerinde alt türler çoğunlukla kanat örtüsü lekelerinin biçimi ve büyüklüğü, tüylenme ve göğüs bölümünün yapısı gibi özelliklerle ayırt edilir; bu nedenle sahada kesin tanı için çoğu zaman yayılış bilgisi ve ayrıntılı inceleme gerekir.

Rhagium cinsi, teke böceklerinin Lepturinae alt ailesine bağlıdır. Bu cinsin üyeleri, ailenin pek çok türüne göre kısa antenleri, öne doğru daralan başları ve göğüs bölümünün iki yanındaki sivri dikenleriyle tanınır. Kanat örtüleri belirgin uzunlamasına kaburgalar taşır ve genellikle kahverengi, gri ya da siyah zemin üzerinde açık renkli lekeler ve enine bantlarla süslüdür. Bu desen ağaç kabuğu üzerinde iyi bir kamuflaj sağlar.

Larvalar ölü ya da kesilmiş ağaçların kabuğu altında yaşar ve kabuk ile odun arasındaki dokuyla beslenir. Gelişimini tamamlayan larva, kabuk altında odun liflerinden halka biçiminde bir duvarla çevrili, kendine özgü oval bir pupa odası hazırlar; bu yapılar ölü ağaçlarda sık görülür. Erginler çoğunlukla sonbaharda pupadan çıkar, kışı pupa odasında geçirir ve ilkbaharda dışarı çıkarak ağaç gövdelerinde, kütüklerde ve bazen çiçeklerde görülür. Ölü odunun ayrışmasına katkıları nedeniyle orman ekosistemlerinde önemli bir yere sahiptirler. Cinsin türleri başlıca Palearktik bölgede, bir kısmı da Kuzey Amerika'da yayılış gösterir.

Teke böcekleri (Cerambycidae), dünyada 35.000'i aşkın türüyle kın kanatlıların en büyük ailelerinden biridir. Ailenin üyeleri genellikle uzun, çoğu zaman vücut boyunu aşan antenleri, uzun bacakları ve silindirik ya da hafifçe yassı vücutlarıyla tanınır. Larvalar çoğunlukla odun içinde gelişir ve ölü ya da zayıflamış ağaçların ayrışmasında, besin döngüsünde önemli rol oynar; bazı türler orman ve meyve ağaçlarında zararlı olarak da bilinir.