Rhagium bifasciatum (Fabricius, 1775)

Rhagium bifasciatum, teke böcekleri (Cerambycidae) ailesine bağlı, Fabricius tarafından 1775 yılında tanımlanmış bir kın kanatlı türüdür. Adı "iki bantlı" anlamına gelir ve koyu renkli kanat örtülerinin her birinde bulunan iki eğik sarımsı banda işaret eder. Erginlerin boyu yaklaşık 1,5–2 cm'dir. Larvaları hem iğne yapraklı hem de yaprak döken ağaçların çürümekte olan odununda gelişebilir. Tür Avrupa'nın büyük bölümünde ve Kafkasya'da yayılış gösterir.

Rhagium cinsi, teke böceklerinin Lepturinae alt ailesine bağlıdır. Bu cinsin üyeleri, ailenin pek çok türüne göre kısa antenleri, öne doğru daralan başları ve göğüs bölümünün iki yanındaki sivri dikenleriyle tanınır. Kanat örtüleri belirgin uzunlamasına kaburgalar taşır ve genellikle kahverengi, gri ya da siyah zemin üzerinde açık renkli lekeler ve enine bantlarla süslüdür. Bu desen ağaç kabuğu üzerinde iyi bir kamuflaj sağlar.

Larvalar ölü ya da kesilmiş ağaçların kabuğu altında yaşar ve kabuk ile odun arasındaki dokuyla beslenir. Gelişimini tamamlayan larva, kabuk altında odun liflerinden halka biçiminde bir duvarla çevrili, kendine özgü oval bir pupa odası hazırlar; bu yapılar ölü ağaçlarda sık görülür. Erginler çoğunlukla sonbaharda pupadan çıkar, kışı pupa odasında geçirir ve ilkbaharda dışarı çıkarak ağaç gövdelerinde, kütüklerde ve bazen çiçeklerde görülür. Ölü odunun ayrışmasına katkıları nedeniyle orman ekosistemlerinde önemli bir yere sahiptirler. Cinsin türleri başlıca Palearktik bölgede, bir kısmı da Kuzey Amerika'da yayılış gösterir.

Teke böcekleri (Cerambycidae), dünyada 35.000'i aşkın türüyle kın kanatlıların en büyük ailelerinden biridir. Ailenin üyeleri genellikle uzun, çoğu zaman vücut boyunu aşan antenleri, uzun bacakları ve silindirik ya da hafifçe yassı vücutlarıyla tanınır. Larvalar çoğunlukla odun içinde gelişir ve ölü ya da zayıflamış ağaçların ayrışmasında, besin döngüsünde önemli rol oynar; bazı türler orman ve meyve ağaçlarında zararlı olarak da bilinir.