Protaetia excavata (Gory & Percheron, 1833)

Protaetia excavata, çiçek böcekleri olarak bilinen grubun Protaetia cinsine ait bir kınkanatlı türüdür. Bokböcekleri ailesi Scarabaeidae içinde Cetoniinae alt ailesinde yer alır. Tür adı Latince «oyulmuş» anlamına gelir ve vücut yüzeyindeki çukurluklara işaret eder.

Protaetia cinsi, Cetoniinae alt ailesine bağlı çiçek böceklerini kapsar ve Avrupa, Asya ile Afrika'da çok sayıda türü bulunur. Bu böceklerin en tanınır özelliği, uçarken kanat örtülerini tam olarak açmadan, yan taraftaki bir girintiden zar kanatlarını dışarı çıkararak uçabilmeleridir. Gövdeleri yassı ve geniş, çoğunlukla metalik yeşil, bronz ya da koyu renkli olup üzerlerinde sıklıkla beyaz lekeler veya ince çizgiler bulunur.

Erginler güneşli günlerde etkin uçuculardır ve çiçeklerde polen ile nektarla, olgun ve çatlamış meyvelerde ya da ağaçlardan sızan özsuyla beslenir; bu nedenle bahçelerde, meyve bahçelerinde, çalılıklarda ve orman kenarlarında sıkça görülürler. Larvalar toprağa değil, çoğunlukla çürümekte olan odun, yaprak çürüntüsü, kompost ve ağaç kovuklarındaki organik maddeye yerleşir. Larvalar diğer bokböceği akrabalarına benzer şekilde C biçiminde kıvrık ve beyazımsıdır; ilginç olarak sırtları üzerinde ilerleyebilirler. Gelişimlerini tamamladıklarında topraktan ve organik artıklardan bir koza yapıp içinde pupa olurlar.

Çiçek böcekleri, çürümekte olan organik maddenin ayrıştırılmasına katkı sağlamaları ve çiçek ziyaretleri sırasında bir ölçüde tozlaşmaya yardımcı olmaları nedeniyle ekosistemde yararlı bir rol oynar. Erginler zaman zaman olgun meyvelere zarar verebilse de genellikle önemli bir zararlı sayılmazlar. İnsanlar için zehirli ya da tehlikeli değildirler. Protaetia türleri Akdeniz havzası ve Orta Doğu'da özellikle çeşitlilik gösterir; türlerin ayrımı çoğunlukla gövde üzerindeki leke deseni, göğüs ve kanat örtülerinin yapısı ile erkek üreme organlarına göre yapılır.