Phytoecia rufipes rufipes (Olivier, 1795)

Phytoecia rufipes rufipes, uzun antenli böcekler ailesinden (Cerambycidae) Phytoecia rufipes türünün aday (nominat) alt türüdür. Tür 1795 yılında Olivier tarafından tanımlanmıştır. Adı Latince "kırmızı bacaklı" anlamına gelir; siyah gövdeli bu böceklerde bacakların büyük kısmı kırmızımsı renktedir. Tür, Güney Avrupa'dan Akdeniz havzası ve Anadolu'ya uzanan bir alanda yayılış gösterir.

Phytoecia cinsi, uzun antenli böcekler ailesinin (Cerambycidae) Lamiinae alt ailesine bağlı, Phytoeciini oymağının en kalabalık cinsidir. Dünyada birkaç yüz tür ve alt türü bulunan cinsin üyeleri ağırlıklı olarak Palearktik bölgede, özellikle Akdeniz havzası, Anadolu, Kafkasya, İran ve Orta Asya'nın kurak ve yarı kurak açık alanlarında yayılış gösterir. Anadolu, cinsin tür çeşitliliği bakımından en zengin bölgelerinden biri kabul edilir. Cinsin sınıflandırması karmaşıktır; pek çok tür, birbirine çok benzeyen alt türlere ayrılmış ve bazı gruplar zaman zaman ayrı cinsler ya da alt cinsler olarak ele alınmıştır.

Phytoecia türlerinin larvaları ağaçlarda değil, otsu bitkilerin gövde ve köklerinde gelişir. Dişi, konukçu bitkinin gövdesini çenesiyle halka biçiminde keserek yumurtasını bırakır; larva gövdenin içinde aşağıya doğru oyuk açarak kök boğazına iner ve genellikle burada kışlar. Gelişme çoğu türde bir yıl sürer. Konukçu bitkiler arasında maydanozgiller (Apiaceae), papatyagiller (Asteraceae), hodangiller (Boraginaceae) ve ballıbabagiller (Lamiaceae) gibi familyalar öne çıkar; türlerin çoğu tek bir familya ya da cinse bağlı uzmanlaşmış beslenicidir.

Uzun antenli böcekler, bitki dokularını parçalayarak madde döngüsüne katkıda bulunan ve aynı zamanda kuşlar, örümcekler ile parazitoit böcekler için besin kaynağı oluşturan önemli bir gruptur. Konukçu bitkiye sıkı bağlılıkları nedeniyle Phytoecia türleri, otlak ve step habitatlarının bozulmasına karşı duyarlıdır ve bu tür alanların sağlığını gösteren canlılar arasında sayılabilir. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar.