Phytoecia icterica icterica (Schaller, 1783)

Phytoecia icterica icterica, teke böcekleri ailesinin (Cerambycidae) Lamiinae alt ailesine bağlı Phytoecia cinsinde yer alan Phytoecia icterica türünün bir alt türüdür. Alt türler, aynı türün coğrafi olarak birbirinden ayrılmış ve renk, kıllanma ya da vücut oranları gibi küçük ayrıntılarla ayırt edilen toplumlarını temsil eder.

Bu cinsin üyeleri genellikle küçük ya da orta boylu, ince uzun ve silindir biçimli böceklerdir; vücut uzunlukları çoğunlukla birkaç milimetre ile 1,5 santimetre arasında değişir. Vücut çoğunlukla siyah ya da koyu renklidir ve üzeri gri, sarımsı ya da mavimsi tüylerle örtülüdür. Birçok türde ön göğüs (pronotum) üzerinde turuncu ya da kırmızı bir leke, kanat örtülerinde ise tüylerden oluşan çizgi ve benekler bulunur. Antenler ince ve uzundur, ancak çoğu teke böceğindeki kadar abartılı değildir.

Phytoecia türlerinin larvaları ağaçlarda değil, otsu bitkilerin gövde ve köklerinde gelişir. Konukçular arasında en sık maydanozgiller (Apiaceae), papatyagiller (Asteraceae) ve hodangiller (Boraginaceae) yer alır. Dişi, yumurtasını genellikle bitki gövdesinde açtığı küçük bir yarığa bırakır; larva gövdenin içinde aşağıya, köke doğru ilerleyerek beslenir ve çoğunlukla bir yıllık gelişimin ardından pupa evresine geçer. Erginler ilkbahar ve yaz başında ortaya çıkar, güneşli günlerde konukçu bitkilerin yaprak ve gövdelerinde beslenir ve çiftleşir.

Bu türün larvaları başta yaban havucu (Pastinaca) ve yabani havuç (Daucus) gibi maydanozgillere (Apiaceae) ait bitkilerin gövde ve köklerinde gelişir. Ergin böcekler genellikle bu konukçu bitkilerin üzerinde ya da yakınında görülür.

Cins, Palearktik bölgeye yayılmış olup Akdeniz havzası, Anadolu, Kafkasya ve Orta Doğu'da özellikle zengin bir tür çeşitliliği gösterir. Türkiye, açık otlak, step, yol kenarı ve tarla kenarı gibi otsu bitkilerce zengin yaşam alanları sayesinde bu cinsin pek çok türüne ev sahipliği yapar. Bu böcekler, ölmekte olan ya da zayıf bitki dokularını ayrıştırarak ve kuşlar ile diğer böcek yiyiciler için besin kaynağı oluşturarak ekosistemde rol oynar; insanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar.