Phytoecia affinis tuerki (Ganglbauer, 1883)

Phytoecia affinis tuerki, teke böcekleri ailesinin (Cerambycidae) Phytoecia cinsine ait Phytoecia affinis türünün bir alt türüdür. Alt tür 1883 yılında Ganglbauer tarafından tanımlanmıştır. Ana tür, Avrupa'dan Kafkasya ve Anadolu'ya kadar uzanan geniş bir alanda farklı alt türlerle temsil edilir.

Phytoecia cinsi, teke böceklerinin Lamiinae alt ailesine bağlı Phytoeciini oymağının en kalabalık cinslerinden biridir ve Palearktik bölgede yüzlerce tür içerir. Bu cinsin üyeleri küçük, ince ve uzun, silindirik vücutlu böceklerdir; genellikle siyah ya da gri tüylüdür, bazılarında göğüste kırmızı lekeler veya sarımsı çizgiler bulunur. Diğer pek çok teke böceğinin aksine larvaları odunda değil, otsu bitkilerin gövdesi ve kökünde gelişir; maydanozgiller, papatyagiller ve hodangiller sık kullanılan konukçu aileleridir. Erginler ilkbahar ve yaz başında konukçu bitkiler üzerinde gündüzleri görülür. Cins, Anadolu'da özellikle step ve açık alanlarda çok sayıda türle temsil edilir.

Teke böcekleri (Cerambycidae), dünya genelinde 35.000'den fazla tür içeren ve kın kanatlılar takımının en kalabalık ailelerinden biridir. Aileyi tanımanın en kolay yolu, çoğu türde vücut boyuna yaklaşan, hatta onu aşan uzun ve çok segmentli antenlerdir. Larvaları genellikle beyazımsı, bacakları körelmiş, silindirik yapılı kurtçuklardır ve canlı ya da ölü bitki dokusu içinde, çoğunlukla odun veya gövde içinde galeriler açarak beslenir. Bu nedenle aile, ölü odunun parçalanması ve besin maddelerinin toprağa geri dönmesi açısından ekosistemlerde önemli bir rol üstlenir; bazı türler ise ormancılık ve tarımda zararlı olarak bilinir.

Türkiye, farklı iklim kuşakları, zengin bitki örtüsü ve Avrupa, Kafkasya ile Orta Doğu arasındaki köprü konumu sayesinde teke böcekleri bakımından oldukça zengin bir ülkedir. Pek çok tür dar bir alanda yayılış gösterir ve ancak uzman çalışmalarıyla ayırt edilebilir. Bu tür küçük ve gizli yaşayan böceklerin kesin teşhisi çoğunlukla erkek üreme organlarının, anten ve bacak oranlarının ve vücut tüylenmesinin dikkatle incelenmesini gerektirir; bu yüzden fotoğraflardan yapılan teşhisler genellikle cins düzeyinde güvenilirdir.