Phoracantha recurva (Newman, 1840)

Phoracantha recurva, teke böcekleri ailesinin (Cerambycidae) Phoracantha cinsine ait, okaliptüs tekesi olarak bilinen türlerden biridir. Tür 1840 yılında Newman tarafından tanımlanmıştır. Yakın akrabası Phoracantha semipunctata ile birlikte okaliptüslere zarar veren başlıca böcekler arasındadır; ondan genel olarak daha açık, sarımsı tonları ve daha geniş açık renkli alanlarıyla ayrılır.

Phoracantha cinsi, teke böceklerinin Cerambycinae alt ailesinde yer alır ve doğal olarak Avustralya'ya özgüdür. Cinsin bazı türleri, okaliptüs ağaçlarının dünyanın pek çok yerine dikilmesiyle birlikte kereste ve odunla taşınarak Akdeniz havzası, Afrika ve Amerika gibi bölgelere yayılmıştır. Larvaları okaliptüslerin kabuğu altında geniş galeriler açar; özellikle kuraklık stresi altındaki, zayıflamış veya yeni kesilmiş ağaçları tercih eder. Ağır saldırılarda ağaçların kurumasına yol açabildikleri için okaliptüs plantasyonlarında önemli zararlılar arasında sayılırlar. Erginler genellikle geceleri etkindir ve gündüzleri kabuk çatlaklarında saklanır.

Teke böcekleri (Cerambycidae), dünya genelinde 35.000'den fazla tür içeren ve kın kanatlılar takımının en kalabalık ailelerinden biridir. Aileyi tanımanın en kolay yolu, çoğu türde vücut boyuna yaklaşan, hatta onu aşan uzun ve çok segmentli antenlerdir. Larvaları genellikle beyazımsı, bacakları körelmiş, silindirik yapılı kurtçuklardır ve canlı ya da ölü bitki dokusu içinde, çoğunlukla odun veya gövde içinde galeriler açarak beslenir. Bu nedenle aile, ölü odunun parçalanması ve besin maddelerinin toprağa geri dönmesi açısından ekosistemlerde önemli bir rol üstlenir; bazı türler ise ormancılık ve tarımda zararlı olarak bilinir.

Türkiye, farklı iklim kuşakları, zengin bitki örtüsü ve Avrupa, Kafkasya ile Orta Doğu arasındaki köprü konumu sayesinde teke böcekleri bakımından oldukça zengin bir ülkedir. Pek çok tür dar bir alanda yayılış gösterir ve ancak uzman çalışmalarıyla ayırt edilebilir. Bu tür küçük ve gizli yaşayan böceklerin kesin teşhisi çoğunlukla erkek üreme organlarının, anten ve bacak oranlarının ve vücut tüylenmesinin dikkatle incelenmesini gerektirir; bu yüzden fotoğraflardan yapılan teşhisler genellikle cins düzeyinde güvenilirdir.