Phellinus pini

Phellinus pini, günümüzde çoğunlukla Porodaedalea pini adıyla bilinen, Hymenochaetaceae familyasından çok yıllık bir raf mantarıdır. İğne yapraklı ağaçların, özellikle çamların gövdesinde gelişir ve ormancılıkta en önemli öz odun çürüklüğü etmenlerinden biri olarak kabul edilir. Neden olduğu hastalık halka çürüklüğü olarak da anılır.

Meyve gövdesi konsol ya da toynak biçimli, sert ve odunsudur; genişliği genellikle birkaç santimetre ile 20 santimetre arasındadır. Üst yüzey koyu kahverengi ile siyahımsı arasında, kaba, kıllı ve çatlaklıdır; kenarı genellikle daha açık, sarımsı kahverengidir. Alt yüzeydeki gözenekler sarımsı kahverengi ile pas rengi arasında olup düzensiz, uzamış ya da labirent benzeri bir görünüm alabilir. Bu düzensiz gözenek yapısı türü tanımada yardımcı olur. Et kısmı pas kahverengisi ve serttir.

Mantar ağaca kırık dal kalıntıları yoluyla girer ve öz odunda beyaz cepli çürüklük oluşturur; odun içinde beyaz lif öbekleriyle dolu küçük boşluklar meydana gelir. Ağaç uzun yıllar canlı kalabilir, ancak gövde içten zayıflar. Meyve gövdeleri çoğunlukla dal izlerinin çevresinde çıkar ve gövdenin içinde geniş çaplı çürüme olduğunu gösterir. Çürümüş yaşlı çamlar ağaçkakanlar gibi oyuk açan kuşlar için önemli yuva alanları sağlar.

Tür Kuzey Yarımküre'nin iğne yapraklı ormanlarında geniş bir yayılışa sahiptir. Odun kaybına yol açtığı için ticari ormancılıkta ekonomik zarara neden olur. Sert ve odunsu olduğundan yenmez; insanlar için zehirlilik açısından bilinen bir önemi yoktur.