Phellinus igniarius var. igniarius

Phellinus igniarius var. igniarius, Hymenochaetales takımının Hymenochaetaceae familyasına ait, ateş süngeri olarak bilinen sert ve çok yıllık raf mantarının tipik varyetesidir. Tür adı Latincede ateşle ilgili anlamına gelir; geçmişte kurutulmuş dokusunun kav olarak, yani ateş yakmada kıvılcımı tutuşturmak için kullanılmasına işaret eder.

Meyve gövdeleri sert, odunsu ve ağırdır; genellikle at nalı ya da toynak biçiminde gelişir ve yıllar içinde oldukça büyüyebilir. Üst yüzü gri ile siyahımsı arasında, belirgin şekilde kuşaklıdır ve yaşlandıkça derin çatlaklarla kaplanır; büyüme kenarı daha açık, gri kahverengi ya da pas tonludur. Alt yüzdeki gözenekler çok küçük, kahverengi ile tarçın rengi arasındadır. Her yıl yeni bir gözenek tabakası eklenir. Eti çok sert, pas kahverengisi ve odunsudur.

Başlıca söğüt türlerinde, ayrıca huş ve diğer bazı yapraklı ağaçlarda yaşar. Canlı ağaçların öz odununda beyaz çürüklüğe neden olur; ağaç uzun yıllar yaşamaya devam edebilir, ancak gövde zamanla zayıflar. Ağaç öldükten sonra da mantar gelişmesini sürdürebilir. Bu türün oluşturduğu çürüklük, ağaçkakanların yuva oyması için uygun yumuşak bir odun sağlar ve böylece pek çok canlıya dolaylı olarak yaşam alanı açar.

Kuzey yarımkürenin ılıman ve kuzey bölgelerinde geniş bir yayılışa sahiptir. Sert yapısı nedeniyle yenmez. Bazı kuzey halkları tarafından yakılarak elde edilen külünün tütünle karıştırıldığı bildirilmiştir. Türün geniş anlamda ele alınan bu grubu, konukçu ağaca göre ayrılan birçok yakın türü kapsar.

Hymenochaetaceae familyasının odunsu raf mantarları, meyve gövdelerinin pas kahverengisi rengi, sert dokusu ve potasyum hidroksit ile koyulaşan etleriyle tanınır. Bu mantarların açtığı çürüklük ağaçlarda oyukların oluşmasını kolaylaştırır; ağaçkakanlar, baykuşlar, yarasalar ve pek çok böcek bu oyukları barınak olarak kullanır.