Pedostrangalia revestita (Linnaeus, 1767)

Pedostrangalia revestita, teke böcekleri ailesinin (Cerambycidae) çiçek tekeleri grubuna ait, Avrupa'da yaygın ama genellikle seyrek bulunan bir böcek türüdür. Tür 1767 yılında Linnaeus tarafından tanımlanmıştır. Erginlerin rengi oldukça değişkendir; kın kanatları kırmızımsı kahverengiden siyaha kadar farklı tonlarda olabilir. Larvaları özellikle meşe gibi yaprak döken ağaçların yaşlı gövdelerindeki çürük odunda gelişir.

Pedostrangalia cinsi, teke böceklerinin çiçek tekeleri olarak bilinen Lepturinae alt ailesinde yer alır. Bu alt ailenin üyeleri öne doğru daralan bir göğüs, arkaya doğru incelen kın kanatları ve görece ince yapılı bir vücutla tanınır. Erginler ilkbahar sonu ve yaz aylarında etkindir; çoğunlukla gündüzleri çiçekler üzerinde polen ve nektarla beslenirken görülür ve bu sırada tozlaşmaya katkı sağlarlar. Larvaları ise yaprak döken ağaçların çürümekte olan ölü odunu içinde gelişir ve gelişimleri birkaç yıl sürebilir. Cinsin türleri Avrupa'dan Kafkasya ve Anadolu'ya uzanan bölgede yayılış gösterir.

Teke böcekleri (Cerambycidae), dünya genelinde 35.000'den fazla tür içeren ve kın kanatlılar takımının en kalabalık ailelerinden biridir. Aileyi tanımanın en kolay yolu, çoğu türde vücut boyuna yaklaşan, hatta onu aşan uzun ve çok segmentli antenlerdir. Larvaları genellikle beyazımsı, bacakları körelmiş, silindirik yapılı kurtçuklardır ve canlı ya da ölü bitki dokusu içinde, çoğunlukla odun veya gövde içinde galeriler açarak beslenir. Bu nedenle aile, ölü odunun parçalanması ve besin maddelerinin toprağa geri dönmesi açısından ekosistemlerde önemli bir rol üstlenir; bazı türler ise ormancılık ve tarımda zararlı olarak bilinir.

Türkiye, farklı iklim kuşakları, zengin bitki örtüsü ve Avrupa, Kafkasya ile Orta Doğu arasındaki köprü konumu sayesinde teke böcekleri bakımından oldukça zengin bir ülkedir. Pek çok tür dar bir alanda yayılış gösterir ve ancak uzman çalışmalarıyla ayırt edilebilir. Bu tür küçük ve gizli yaşayan böceklerin kesin teşhisi çoğunlukla erkek üreme organlarının, anten ve bacak oranlarının ve vücut tüylenmesinin dikkatle incelenmesini gerektirir; bu yüzden fotoğraflardan yapılan teşhisler genellikle cins düzeyinde güvenilirdir.