Parmena sericata (Sama, 1996)

Parmena sericata, teke böcekleri ailesinin (Cerambycidae) Parmena cinsine ait küçük bir böcek türüdür. Tür 1996 yılında İtalyan entomolog Gianfranco Sama tarafından tanımlanmıştır. Tür adı Latincede "ipeksi" anlamına gelir ve vücudu örten ince, parlak tüylenmeye işaret eder.

Parmena cinsi, teke böceklerinin Lamiinae alt ailesine bağlı Parmenini oymağında yer alır. Bu cinsin üyeleri küçük, genellikle 1 cm'yi geçmeyen, kahverengimsi, sık tüylü ve çoğu zaman uçamayan böceklerdir. Kın kanatları kısa ve dışbükeydir; antenleri vücut boyu civarındadır. Larvaları ince ölü dallar, kuru sürgünler ve otsu ya da odunsu bitkilerin kurumuş gövdeleri içinde gelişir. Erginler gececi ya da gizli yaşamlıdır, gündüzleri genellikle kabuk altında, döküntü arasında veya bitki diplerinde saklanır; bu nedenle doğada kolayca gözden kaçarlar. Cins özellikle Akdeniz havzasında ve çevresinde çok sayıda yerel türle temsil edilir.

Teke böcekleri (Cerambycidae), dünya genelinde 35.000'den fazla tür içeren ve kın kanatlılar takımının en kalabalık ailelerinden biridir. Aileyi tanımanın en kolay yolu, çoğu türde vücut boyuna yaklaşan, hatta onu aşan uzun ve çok segmentli antenlerdir. Larvaları genellikle beyazımsı, bacakları körelmiş, silindirik yapılı kurtçuklardır ve canlı ya da ölü bitki dokusu içinde, çoğunlukla odun veya gövde içinde galeriler açarak beslenir. Bu nedenle aile, ölü odunun parçalanması ve besin maddelerinin toprağa geri dönmesi açısından ekosistemlerde önemli bir rol üstlenir; bazı türler ise ormancılık ve tarımda zararlı olarak bilinir.

Türkiye, farklı iklim kuşakları, zengin bitki örtüsü ve Avrupa, Kafkasya ile Orta Doğu arasındaki köprü konumu sayesinde teke böcekleri bakımından oldukça zengin bir ülkedir. Pek çok tür dar bir alanda yayılış gösterir ve ancak uzman çalışmalarıyla ayırt edilebilir. Bu tür küçük ve gizli yaşayan böceklerin kesin teşhisi çoğunlukla erkek üreme organlarının, anten ve bacak oranlarının ve vücut tüylenmesinin dikkatle incelenmesini gerektirir; bu yüzden fotoğraflardan yapılan teşhisler genellikle cins düzeyinde güvenilirdir.