Nasturtium officinale

Nasturtium officinale, Türkçede su teresi ya da kısaca tere olarak bilinen, turpgiller (Brassicaceae) familyasına ait çok yıllık, su seven otsu bir bitkidir. Dünyanın en eski bilinen yapraklı sebzelerinden biridir.

Gövdesi içi boş, etli ve yere ya da su yüzeyine yatıktır; boğumlarından kolayca kök salar. Yaprakları tüysüz, koyu yeşil ve tüysü bölmelidir; uç yaprakçık diğerlerinden daha büyük ve yuvarlaktır. İlkbahardan yaz sonuna kadar dal uçlarında küçük beyaz çiçeklerden oluşan salkımlar açar. Meyveleri kısa, hafifçe kıvrık silikualardır ve içindeki tohumlar iki sıra hâlinde dizilir. Yapraklarının keskin, hafif acı tadı, familyaya özgü glukozinolat bileşiklerinden kaynaklanır.

Su teresi Avrupa, Kuzey Afrika ve Batı Asya kökenlidir ve bugün dünyanın birçok bölgesine yayılmıştır. Kaynak suları, yavaş akan dereler, arklar, sığ ve temiz su kenarlarında yetişir; soğuk ve oksijence zengin suları sever. Gövdeleri suda yüzen yoğun örtüler oluşturabilir ve bu örtüler sucul omurgasızlara barınak sağlar.

Yaprakları salatalarda, çorbalarda ve garnitür olarak çiğ ya da pişmiş tüketilir; C vitamini, A vitamini öncülleri ve mineraller bakımından zengindir. Halk arasında idrar söktürücü ve iştah açıcı olarak da kullanılmıştır. Doğadan toplarken dikkat edilmelidir: hayvan dışkısıyla kirlenmiş sulardan toplanan bitkiler karaciğer kelebeği (Fasciola hepatica) gibi parazitleri bulaştırabilir. Ayrıca sığ sularda yetişen ve zehirli olan bazı maydanozgiller türleri ile karıştırılmaması önemlidir.

Tür yaygın olup tehdit altında değildir; ancak su kaynaklarının kirlenmesi ve kuruması yerel populasyonları olumsuz etkileyebilir. Kolayca yetiştirilebildiği için birçok ülkede özel su havuzlarında kültürü yapılmaktadır.