Mycena galericulata

Mycena galericulata, Basidiomycota şubesinin Agaricomycetes sınıfına, Agaricales takımına ve Mycenaceae familyasına ait bir şapkalı mantar türüdür. Dünyada beş yüzü aşkın türü bulunan Mycena cinsinin üyeleri genellikle küçük, narin yapılı mantarlardır. Şapkaları çoğunlukla çan ya da koni biçimli, ince etli ve kenara doğru çizgilidir; sapları ise uzun, ince, içi boş ve kolay kırılırdır. Bu cinsin türleri birbirine çok benzediği için kesin tanımlama çoğu zaman koku, sap tabanı, lamel kenarı gibi ayrıntılara ve mikroskobik özelliklere, özellikle sistidlerin biçimine dayanır.

Mycena galericulata, cinsin en büyük ve en yaygın türlerinden biridir. Şapkası birkaç santimetreye ulaşabilir, grimsi kahverengi ya da bej tonlardadır ve ortasında belirgin bir tümsek bulunur. Lamelleri yaşlandıkça pembemsi bir renk alır ve aralarında enine damarlar görülür. Sapı sert, düzgün ve parlaktır. Yapraklı ağaçların, özellikle meşe ve kayının kütükleri ile ölü odunu üzerinde, çoğunlukla gruplar halinde ve yılın büyük bölümünde yetişir. Kuzey yarımkürede geniş yayılışlıdır.

Mycena türleri saprotrof mantarlardır; yaprak ve iğne yaprak döküntüsünü, çürümekte olan dalları, kütükleri ve yosun örtüsü altındaki bitki kalıntılarını ayrıştırarak orman ekosistemlerinde besin maddelerinin yeniden döngüye girmesine önemli katkı sağlarlar. Meyve cisimleri genellikle nemli dönemlerde, özellikle sonbaharda bol miktarda ortaya çıkar ve kısa sürede kurur. Spor izleri çoğu türde beyazdır. Cinsin bazı üyelerinin ışık saçabildiği (biyolüminesans) bilinmektedir.

Bu cinsin üyelerinin büyük çoğunluğu çok küçük ve etsiz olduğundan besin değeri taşımaz ve yenmez; bazı türlerin zehirli bileşikler içerdiği bilinmektedir. Küçük, kahverengimsi şapkalı mantarlar arasında tehlikeli türlerle karıştırılabilecek örnekler de bulunduğundan, uzman olmayanların bu tür mantarları kesinlikle toplayıp tüketmemesi gerekir. Türkiye'de de çeşitli Mycena türleri orman ve çayır alanlarından bildirilmiştir.