Morimus asper asper (Sulzer, 1767)

Morimus asper asper, teke böcekleri ailesinin (Cerambycidae) Lamiinae altailesine bağlı Morimus asper türünün aday alttürüdür. Tür, Sulzer tarafından 1767’de tanımlanmıştır. Erginler genellikle 15–40 mm arasında bir boya ulaşır ve oldukça iri, sağlam yapılıdır.

Morimus cinsi, Lamiinae altailesine bağlı, iri ve tıknaz yapılı teke böceklerini içerir. Bu cinsin üyelerinin kın kanatları kaynaşmıştır ve arka kanatları körelmiştir; bu nedenle uçamazlar ve yerde ya da kütükler üzerinde yavaşça yürürler. Vücut koyu gri ile siyahımsı renkte, yüzeyi pürüzlü ve ince tüylüdür. Antenler kalın ve uzundur; erkeklerde vücuttan belirgin biçimde uzun olabilir.

Larvalar başta meşe, kayın ve kavak olmak üzere çeşitli yapraklı ağaçların, bazen de iğne yapraklıların ölü ya da kesilmiş gövdelerinde, kütüklerinde ve odun yığınlarında gelişir. Gelişme birkaç yıl sürebilir. Erginler ilkbahardan yaz sonuna kadar görülür, çoğunlukla gece ya da alacakaranlıkta etkindir ve gündüzleri kütüklerin altında saklanır. Ölü odunu ayrıştıran canlılar arasında yer aldıklarından eski, doğal ormanların göstergesi olarak kabul edilirler.

Türün yayılışı Güney ve Orta Avrupa’dan Balkanlar’a uzanır; nemli, yaşlı yapraklı ormanlarda daha sık rastlanır. Kın kanatlarında dört siyah kadifemsi leke taşıyan yakın akraba Morimus asper funereus ile karıştırılabilir; aday alttürde bu lekeler belirgin değildir.

Teke böcekleri (Cerambycidae), dünyada 35.000’i aşkın türüyle kın kanatlıların en büyük ailelerinden biridir. Ailenin üyeleri genellikle uzun antenleri, uzunca gövdeleri ve güçlü çeneleriyle tanınır. Larvaları çoğunlukla odun ya da bitki dokusu içinde gelişerek ölü ağaçların ayrışmasında ve besin döngüsünde önemli rol oynar; bu nedenle orman ekosistemlerinin vazgeçilmez parçalarıdır.