Megacoelum beckeri (Fieber, 1870)

Megacoelum beckeri, yarımkanatlılar (Hemiptera) takımının otsu bitki böcekleri olarak bilinen Miridae familyasına ait bir böcek türüdür. Megacoelum cinsinin bir üyesidir ve bilim dünyasına Fieber tarafından 1870 yılında tanıtılmıştır. Küçük boyu ve sade görünümü nedeniyle ancak uzmanlarca güvenilir biçimde ayırt edilebilir.

Megacoelum, Mirinae altfamilyasının Mirini oymağına bağlı, orta büyüklükteki otsu bitki böceklerinden oluşan bir cinstir. Bu cinsin üyeleri genellikle 6–8 milimetre civarında, uzunca ve ince yapılı, kahverengi, sarımsı veya kızılımsı tonlarda böceklerdir; antenleri ve bacakları uzundur, gövde yüzeyi ince tüylerle kaplıdır. Cins Palearktik bölgede, özellikle Akdeniz havzasında çok sayıda türle temsil edilir.

Bu cinsin üyeleri çoğunlukla ağaç ve çalılar üzerinde yaşar; meşe, çam ve Akdeniz makisi bitkileri sık kullanılan konaklar arasındadır. Bitki özsuyu, tomurcuk ve çiçeklerle beslenmelerinin yanı sıra yaprak bitleri ve diğer küçük böcekleri de avlayabildikleri bilinir. Erginler genellikle yaz aylarında görülür ve ışığa gelebilirler. Ormanlık alanlar, maki ve garig toplulukları tipik yaşam alanlarıdır.

Miridae, yarımkanatlılar takımının en kalabalık familyasıdır ve dünya genelinde on binin üzerinde tür içerir. Familya üyeleri genellikle küçük, yumuşak gövdeli ve narin yapılıdır; dört boğumlu uzun antenleri, dört boğumlu hortumu ve ön kanatlarında belirgin bir kama (cuneus) bölümü bulunur. Göz noktaları (oseller) yoktur. Bu özellikler familyayı diğer kalkanlı ve çiçek böceklerinden ayırmada kullanılır.

Miridae türlerinin yaşam döngüsü yumurta, beş nimf evresi ve ergin olmak üzere eksik başkalaşım şeklindedir. Dişiler yumurtalarını testere benzeri yumurta koyma borusuyla bitki dokusunun içine bırakır. Ilıman bölgelerde türlerin çoğu yılda bir veya iki döl verir ve kışı genellikle yumurta evresinde geçirir. Bazı türler tarım zararlısı olarak bilinirken, diğerleri küçük böcekleri, akarları ve yumurtaları avlayarak doğal biyolojik mücadeleye katkıda bulunur. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar.