Lactarius fulvissimus

Lactarius fulvissimus, kızılkayagiller (Russulaceae) familyasından, turuncumsu kahverengi renkli, orta boylu bir sütlü mantardır. Şapkası 3–8 cm çapında, kızılımsı kahverengi ile tarçın ve turuncu tonlarda, kuru ve mat yüzeylidir; ortası düz ya da hafif çukurdur. Lameller soluk krem ile pembemsi okra renkli, sap şapkaya benzer tonlardadır.

Kırıldığında beyaz bir süt salgılar; bu süt rengini değiştirmez ve tadı yumuşak ya da hafif acımsıdır. Bazı örneklerde hafif, hoş olmayan bir koku hissedilebilir. Genellikle meşe, kayın ve gürgen gibi geniş yapraklı ağaçlarla, özellikle kireçli topraklarda ortak yaşar. Avrupa’nın ılıman ormanlarında oldukça yaygındır. Benzer turuncu kahverengi türlerden mikroskobik özelliklerle ayrılır ve yemeklik olarak değerlendirilmez.

Lactarius cinsi, kızılkayagiller (Russulaceae) familyasına ait ve halk arasında sütlü mantarlar olarak bilinen geniş bir gruptur. Cinsin en belirgin özelliği, şapka ya da lameller kırıldığında veya kesildiğinde sızan süt benzeri sıvıdır (lateks). Bu sütün rengi, açık havada renk değiştirip değiştirmemesi ve tadı (yumuşak, acımsı ya da çok yakıcı) türlerin ayırt edilmesinde en önemli ölçütlerdendir. Etli yapıları, gevrek ve kolayca kırılan dokuları ile lifli olmayan sapları da kızılkayagiller familyasının ortak özellikleridir.

Sütlü mantarların tamamı ektomikorizal yaşar; yani belirli ağaç türlerinin kökleriyle ortak yaşam kurar, ağaca su ve mineral sağlarken ondan şeker alır. Bu nedenle çoğu türün ortak olduğu ağaç oldukça belirlidir ve bulunduğu ormanın tipi tanımada önemli bir ipucudur. Meyve gövdeleri genellikle yaz sonundan sonbahar sonuna kadar, yağışlı dönemlerden sonra ortaya çıkar.

Sütlü mantarların tanınması deneyim ister; birçok tür birbirine çok benzer ve kesin tanı çoğu zaman sütün rengi, koku, ortak ağaç ve mikroskobik özelliklerle konur. Yakıcı tatlı türlerin çiğ ya da az pişmiş yenmesi mide ve bağırsak rahatsızlıklarına yol açabileceğinden, kesin olarak tanınmayan hiçbir mantar toplanıp tüketilmemelidir.