Gloeoporus taxicola

Gloeoporus taxicola, Polyporales takımına bağlı, ağaç yüzeyine yayılarak gelişen bir odun mantarıdır. Güncel sınıflandırmalarda Meruliopsis taxicola adıyla Irpicaceae familyasına yerleştirilmektedir. Tür adı porsuk ağacına (Taxus) işaret etse de en çok çam gibi iğne yapraklı ağaçların ölü odunlarında bulunur.

Meyve cisimleri tamamen yayık (rezüpinat) olup ölü odunun alt yüzeyinde ince, yamalar hâlinde bir tabaka oluşturur; bazen kenarlarda dar bir şapka kenarı gelişebilir. Taze iken jelatinimsi ya da mumsu bir dokudadır. Gözenekli yüzey kırmızımsı turuncudan şarap kırmızısına, koyu mor-kahverengiye kadar değişen canlı renklerdedir; gözenekler küçük ve düzensizdir. Kenarları genellikle daha açık renkli ve beyazımsıdır. Kuruduğunda sertleşir ve koyulaşır.

Tür, çam başta olmak üzere iğne yapraklı ağaçların ölü dalları, kütükleri ve yerdeki gövdeleri üzerinde gelişen bir saprotroftur ve odunda beyaz çürüklük oluşturur. Meyve cisimleri genellikle sonbahar ve kış aylarında, nemli dönemlerde belirginleşir. Avrupa, Asya ve Kuzey Amerika'nın ılıman ormanlarında yayılış gösterir.

Polyporales takımına bağlı odun mantarları, lignin ve selülozu parçalayabilen enzimleri sayesinde ölü odunu ayrıştırır ve orman topraklarına besin maddesi kazandırır. Bu tür ince ve yayık yapısı nedeniyle yenebilir bir mantar değildir.

Bu tür, aynı ortamlarda görülebilen Gloeoporus dichrous ile akrabadır; ancak beyaz bir üst yüzeye sahip şapka oluşturmaması, iğne yapraklı ağaçları tercih etmesi ve daha koyu, kırmızımsı mor gözenek yüzeyi ile ondan ayrılır. Ölü odun miktarının korunduğu doğal ormanlarda daha sık rastlanır. Meyve cisimleri bazı küçük böcekler için de besin ve barınak sağlar.