Glaucops hakkariensis (Schacht, 1983)

Glaucops hakkariensis, at sinekleri ailesine (Tabanidae) ait bir türdür. Schacht tarafından 1983 yılında tanımlanmıştır ve bazı kaynaklarda Tabanus cinsi içinde ele alınır. Tür adı Hakkâri'ye atıfta bulunur; tür ilk olarak Türkiye'nin güneydoğusundaki bu bölgeden toplanan örneklere dayanılarak tanımlanmıştır.

Glaucops, at sinekleri ailesi içinde bazı kaynaklarda Tabanus cinsine yakın ya da onun bir alt grubu olarak ele alınan bir taksondur. Bu gruptaki türler genel görünüşte tipik Tabanus türlerine benzer: gürbüz yapılı, iri başlı, gri ya da kahverengimsi tonlarda sineklerdir ve kanatları genellikle saydamdır.

Grubun üyeleri, akrabaları gibi açık ve yarı açık alanlarda, otlayan hayvanların bulunduğu yerlerde ve su kaynaklarına yakın habitatlarda görülür. Dişiler büyük memelilerden kan emer, erkekler çiçeklerde beslenir.

Ailenin bütün üyeleri gibi tam başkalaşım geçirir: yumurtalar genellikle su kenarındaki bitkilerin ya da taşların üzerine kümeler hâlinde bırakılır, larvalar nemli toprakta, çamurda veya su kenarı birikintilerinde yaşar. Larvalar yırtıcıdır; küçük omurgasızlarla beslenir ve gelişimleri bir yıl ya da daha uzun sürebilir. Pupa evresi toprağın daha kuru üst katmanlarında geçirilir. Erginler sıcak ve güneşli yaz günlerinde en etkindir.

At sinekleri ailesi (Tabanidae) dünya genelinde dört binden fazla türle temsil edilir. Ailenin dişileri yumurtalarının gelişimi için kana ihtiyaç duyar; makas gibi çalışan kesici ağız parçalarıyla deriyi yarar ve sızan kanı emer. Erkekler ise kan emmez, çiçek nektarı ve bitki özsuları ile beslenir. Erkeklerde iri bileşik gözler başın üstünde birbirine değerken dişilerde gözler bir alın şeridiyle ayrılmıştır. Isırıkları acı verir ve sığır, at gibi otlayan hayvanlarda huzursuzluğa, verim kaybına yol açabilir; kesintili beslenmeleri nedeniyle bazı hastalık etkenlerini mekanik olarak taşıyabildikleri bilinir.