Dorcadion scabricolle uludaghicum (Breuning, 1970)

Dorcadion scabricolle uludaghicum, teke böcekleri ya da uzun antenli böcekler olarak bilinen Cerambycidae familyasına bağlı Dorcadion cinsinden Dorcadion scabricolle türünün bir alttürüdür. Dorcadion üyeleri, toprak üzerinde yürüyerek yaşayan ve uçamayan teke böcekleri olarak tanınır; Türkçede zaman zaman “toprak tekesi” olarak da anılırlar. Alttürler, türün belirli coğrafi bölgelerde ayrılmış ve renk deseni ya da beden ayrıntılarıyla ayırt edilen popülasyonlarını temsil eder.

Bu cinsin üyeleri genellikle orta büyüklükte, yaklaşık bir ila iki santimetre boyunda, tıknaz ve oval gövdeli böceklerdir. Arka kanatları körelmiş, kanat örtüleri ise çoğu zaman birbirine kaynamıştır; bu nedenle uçamazlar. Antenleri birçok teke böceğine göre görece kısa ve kalındır. Renk deseni siyah, kahverengi ya da gri zemin üzerinde beyazımsı veya açık renkli boyuna şeritlerden oluşur; desen, türleri ve alttürleri ayırt etmede önemli bir ölçüttür. Dişi ve erkek bireyler arasında desen ve beden biçimi bakımından belirgin farklar görülebilir. Alttür adı, Bursa yakınlarındaki Uludağ'a göndermede bulunur; bu tür adlandırmalar genellikle ilk örneklerin toplandığı yöreyi yansıtır.

Dorcadion türleri çoğunlukla bozkırlar, otlaklar, açık dağ yamaçları ve seyrek bitki örtülü kurak alanlarda yaşar. Erginler genellikle ilkbaharda ve yaz başında, havanın ısındığı günlerde toprak yüzeyinde yürürken görülür ve otsu bitkilerle beslenir. Dişiler yumurtalarını buğdaygiller gibi otsu bitkilerin dip kısımlarına bırakır; larvalar toprakta yaşayarak bu bitkilerin kökleriyle beslenir ve gelişimlerini genellikle bir ya da iki yılda tamamlar. Uçamadıkları için yayılma yetenekleri sınırlıdır; bu durum cins içinde çok sayıda yerel tür ve alttürün ortaya çıkmasına yol açmıştır.

Cins, Avrupa'nın güneyi ve doğusundan Orta Asya'ya kadar uzanan geniş bir alanda yayılış gösterir ve dünyada birkaç yüz tür içerir. Anadolu, Dorcadion çeşitliliğinin en yüksek olduğu bölgelerden biridir; Türkiye'de pek çok tür ve alttür yalnızca dar bir coğrafi alanda bilinir. Bu nedenle yaşam alanlarının tarıma açılması, aşırı otlatma ve yapılaşma gibi etkenler, sınırlı yayılışlı popülasyonlar için önemli bir tehdit oluşturabilir. Bu böcekler insanlar için zararsızdır.