Dorcadion rufoapicipenne (Breuning, 1946)

Dorcadion rufoapicipenne, teke böcekleri ailesine (Cerambycidae) bağlı bir böcek türüdür. Lamiinae alt ailesinin Dorcadionini oymağında yer alan Dorcadion cinsine aittir. Bu cinsin üyeleri, ağaç odunu yerine otsu bitkilerin köklerinde gelişmeleri ve uçamamalarıyla teke böcekleri arasında özel bir yere sahiptir. Türün ayrıntılı biyolojisi az bilinse de genel özellikleri cinsin diğer üyelerine benzer.

Bu cinsin üyeleri tıknaz, genellikle 1–2 cm boyunda, kısa ve kalın bacaklı böceklerdir. Antenleri birçok teke böceğinin aksine vücuttan kısadır. Kanat örtüleri (elitra) çoğu türde birbirine kaynaşmıştır ve arka kanatlar körelmiştir; bu nedenle uçamazlar. Vücut siyah ya da kahverengi zemin üzerinde beyaz, gri veya sarımsı ince tüylerden oluşan boyuna şeritler ve lekeler taşır. Desen türler arasında ve aynı türün erkek ile dişisi arasında belirgin farklılık gösterebilir; türlerin ayrımı çoğu zaman bu desen, göğüs yapısı ve dağılım bilgisi birlikte değerlendirilerek yapılır.

Bu böcekler açık, kurak ve yarı kurak alanların, özellikle bozkırların, otlakların ve dağ çayırlarının canlılarıdır. Erginler ilkbaharda ve yaz başında, çoğunlukla gündüz yerde yürürken görülür ve otların yapraklarıyla beslenir. Dişiler yumurtalarını buğdaygillere (Poaceae) ait otların toprağa yakın kısımlarına bırakır. Larvalar toprakta yaşar ve otların kökleriyle beslenerek gelişimini genellikle bir ya da iki yılda tamamlar. Pupa evresi de toprakta geçer.

Dorcadion, Palearktik bölgede dağılış gösteren ve dünyada birkaç yüz tür içeren büyük bir cinstir. Anadolu, Balkanlar, Kafkasya ve Orta Asya bozkırları cinsin en zengin olduğu bölgelerdir. Türkiye bu cinsin dünyadaki en önemli çeşitlilik merkezlerinden biridir ve ülkede çok sayıda endemik tür ile alt tür bulunur. Dar yayılışlı türler, otlakların tarlaya dönüştürülmesi, aşırı otlatma ve yapılaşma gibi habitat kayıplarına karşı hassastır. İnsanlar için zararsızdırlar; tarım ürünlerine önemli bir zarar verdikleri bilinmez.