Dorcadion mesopotamicum (Breuning, 1944)

Dorcadion mesopotamicum, kın kanatlılar (Coleoptera) takımının teke böcekleri ailesine (Cerambycidae) ait, uçamayan ve yerde yaşayan Dorcadion cinsinden bir böcek türüdür. Tür Breuning, 1944 tarafından tanımlanmıştır. Cinsin pek çok üyesi gibi az bilinen, yerel yayılışlı bir türdür ve ayrıntılı biyolojisi büyük ölçüde cinsin diğer üyelerine benzer.

Bu cinsin üyeleri uçamayan, yere bağlı yaşayan teke böcekleridir; arka kanatları körelmiştir ve kanat örtüleri (elitra) çoğu zaman kaynaşmış durumdadır. Vücut iri, oval ve sağlamdır; boyları türe göre genellikle 1–2,5 cm arasında değişir. Antenler diğer teke böceklerine göre kısa ve kalındır. Sırt yüzeyi çoğunlukla siyah ya da kahverengi olup üzerinde beyaz, gri veya kahverengi tüylerin oluşturduğu boyuna şeritler bulunur; desen tür içinde bile değişkenlik gösterebilir ve dişi ile erkek arasında belirgin farklar olabilir.

Biyolojileri cinsin genelinde benzerdir: dişiler yumurtalarını toprak yüzeyine yakın, çoğunlukla ot köklerinin dibine bırakır. Toprakta yaşayan larvalar buğdaygiller başta olmak üzere otsu bitkilerin kökleriyle beslenir. Erginler ilkbahar ve yaz başında görülür, gündüzleri açık, otlu ve taşlık alanlarda yavaşça yürür. Uçamadıkları için düşmanlarından kaçmak yerine çoğunlukla hareketsiz kalmayı ya da otların arasına sığınmayı tercih ederler.

Cinsin coğrafi dağılımı Batı Avrupa'dan Orta Asya'ya kadar uzanır, ancak tür zenginliği en yüksek bölgeler Balkanlar, Anadolu ve Kafkasya'dır. Uçamayan ve yerel kalan popülasyonlar sayesinde birçok tür dar bir yayılış alanına sahiptir; bu durum Anadolu'yu cinsin en önemli merkezlerinden biri yapar. Birkaç yüz türü kapsayan cins, sistematik açıdan sık sık yeniden düzenlenmekte ve yeni türler tanımlanmaktadır. Dorcadion mesopotamicum da bu zengin grubun bir üyesidir.

İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar. Bazı türler otlak ve tahıl alanlarında yerel olarak köklere zarar verebilse de çoğu tür ekonomik açıdan önemsizdir. Dar yayılışlı türler ise otlakların sürülmesi, aşırı otlatma ve yaşam alanlarının yapılaşmaya açılması gibi etkenlerden kolayca etkilenebilir; bu yüzden doğal bozkır alanlarının korunması bu böceklerin geleceği için önemlidir.