Deraeocoris delagrangei (Puton, 1892)

Deraeocoris delagrangei, Miridae familyasının Deraeocorinae alt familyasına ait bir böcek türüdür. Tür 1892 yılında Puton tarafından tanımlanmıştır. Doğu Akdeniz bölgesinde yayılış gösterir. Görünüş ve yaşam biçimi bakımından cinsin diğer üyelerine benzer; kesin tanısı uzman incelemesi gerektirir.

Deraeocoris cinsi, Deraeocorinae alt familyasına ait, dünya genelinde yüzlerce tür içeren geniş bir cinstir. Bu cinsin üyeleri diğer miridlere göre daha sağlam yapılı, parlak ve sıklıkla noktalı (punktuat) bir sırt yüzeyine sahiptir; pronotumun ön kenarında belirgin bir halka (kolar) bulunur. Cinsin türlerinin büyük kısmı avcıdır; yaprak bitleri, koşniller, psillitler, akarlar ve küçük böcek larvalarıyla beslenir. Bu özellikleri nedeniyle meyve bahçeleri ve ormanlarda zararlıların doğal düşmanları arasında sayılırlar.

Miridae, yarımkanatlılar (Hemiptera) takımının en kalabalık familyasıdır ve dünya genelinde on binden fazla tür içerir. Familya üyeleri genellikle küçük ve narin yapılı böceklerdir; vücutları yumuşak, antenleri dört segmentli ve uzun, ağız parçaları ise delici-emici hortum biçimindedir. Ön kanatların derimsi kısmında, zarımsı uca geçişte “cuneus” adı verilen ayrı bir bölüm bulunması familyanın en önemli tanı özelliklerinden biridir. Basit gözleri (oseller) yoktur.

Bu böcekler eksik başkalaşım geçirir: yumurtadan çıkan nimfler ergine benzer, ancak kanatsızdır ve birkaç deri değiştirme sonrasında olgunlaşır. Dişiler yumurtalarını genellikle testere benzeri yumurta koyma borusuyla bitki dokusunun içine bırakır. Ilıman bölgelerdeki türlerin çoğu yılda bir ya da iki döl verir ve kışı çoğunlukla yumurta evresinde geçirir. Erginler en çok ilkbahar sonu ve yaz aylarında, konukçu bitkilerin üzerinde görülür; tehlike anında hızla kaçar ya da uçarlar.

Familya içinde bitki özsuyu, tomurcuk, çiçek ve tohumla beslenen otçul türlerin yanı sıra yaprak bitleri, akarlar ve küçük böcek larvalarıyla beslenen avcı türler de bulunur; birçok tür ise karışık beslenir. Bu nedenle bazı mirid türleri tarımda zararlı, bazıları ise zararlıların doğal düşmanı olarak önem taşır. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar. Küçük boyları ve birbirine çok benzeyen görünüşleri nedeniyle türlerin kesin tanısı çoğu zaman uzman incelemesi, hatta erkek genital yapılarının mikroskopla incelenmesini gerektirir.