Dentipellis fragilis

Dentipellis fragilis, Hericiaceae familyasına bağlı, dişli meyve gövdesi oluşturan bir odun mantarıdır. Aynı familyadaki Hericium türleri gibi alt yüzeyinden sarkan iğne biçimli dişçiklerle tanınır, ancak meyve gövdesi daha çok ağaca yapışık, kabuk benzeri ya da yastık biçimli bir yapı oluşturur.

Meyve gövdesi beyaz ya da krem renklidir, yaşlandıkça sarımsı tonlar kazanır. Yüzeyinden aşağıya doğru yönelmiş, sık dizili, yumuşak ve kırılgan dişçikler uzanır; bu dişçikler birkaç milimetre ile bir santimetreyi aşan uzunlukta olabilir. Tür adı da meyve gövdesinin narin ve kolay kırılan yapısına işaret eder. Ağaç yüzeyinde birkaç santimetreden daha geniş alanlara yayılabilir.

Bu tür çoğunlukla kayın başta olmak üzere yaprak döken ağaçların yere düşmüş, kalın ve iyice çürümüş gövdeleri üzerinde, genellikle gövdenin alt yüzünde yetişir. Odunda beyaz çürüklüğe yol açan bir saprotroftur. Meyve gövdelerini çoğunlukla yaz sonu ve sonbaharda, nemli dönemlerde oluşturur.

Dentipellis fragilis, Avrupa ve Kuzey Amerika'da kaydedilmiş, ancak genellikle nadir görülen bir türdür. Bol miktarda ölü odun barındıran, yaşlı ve doğal ormanlarla ilişkilendirildiğinden, bazı ülkelerde koruma değeri yüksek ormanların göstergesi olarak kabul edilir. Ölü ağaçların ormandan uzaklaştırılması bu türün yaşam alanlarını tehdit eder. Yenebilirliği hakkında güvenilir bilgi yoktur ve nadirliği nedeniyle toplanmamalıdır.

Odun çürükçülüğü yapan mantarlar orman ekosistemlerinin vazgeçilmez parçalarıdır. Ölü gövde ve dalları ayrıştırarak besin maddelerinin toprağa dönmesini sağlar, aynı zamanda çürüyen odunda pek çok böcek, kuş ve başka canlı için barınak ve beslenme alanı oluşturur. Beyaz çürüklük yapan türler hem lignini hem selülozu parçalarken, kahverengi çürüklük yapan türler ağırlıkla selülozu ayrıştırır ve geride kahverengi, küp küp çatlayan bir kalıntı bırakır. Bu mantarların teşhisinde meyve gövdesinin biçimi, alt yüzeyin yapısı, konak ağaç ve mikroskobik özellikler birlikte değerlendirilir.