Delia flavitibiella (Hennig, 1974)

Delia flavitibiella, Sinekler takımının (Diptera) çiçek sinekleri ailesine (Anthomyiidae) bağlı Delia cinsinde yer alan bir türdür. Tür 1974 yılında Willi Hennig tarafından tanımlanmıştır. Adı “sarı bacaklı” anlamına gelir ve bacaklardaki açık renkli kaval kemiklerine (tibia) işaret eder. Delia cinsi, soğan sineği (Delia antiqua) ve lahana kök sineği (Delia radicum) gibi tarımsal açıdan önemli zararlıları da içeren büyük bir cinstir; larvaları çoğunlukla bitki köklerinde, gövdelerinde ve tohumlarında gelişir.

Çiçek sinekleri ailesi (Anthomyiidae), Sinekler takımı (Diptera) içinde ev sineklerine (Muscidae) yakın akraba, çok türlü bir ailedir. Üyeleri genellikle küçük ya da orta boylu, gri, siyahımsı veya kahverengimsi, tüylü ve kıllı sineklerdir; dıştan bakıldığında ev sineğine benzerler ve türlerin ayırt edilmesi çoğu zaman bacak kılları, kanat damarlanması ve erkek üreme organlarının mikroskobik incelenmesini gerektirir.

Erginler sıklıkla çiçekler üzerinde görülür ve nektar ile polenle beslenir; bu nedenle tozlaşmaya da katkıda bulunurlar. Larvaların beslenme biçimi ise çok çeşitlidir: birçoğu bitki dokularında (kök, gövde, tohum, çiçek başı) yaşar, bir kısmı çürümekte olan organik madde, mantar veya dışkıda gelişir, bazıları ise başka böceklerin yuvalarında leşçil ya da parazit yaşam sürer. Yaşam döngüsü yumurta, larva, pupa ve ergin evrelerinden oluşan tam başkalaşımdır; pupa evresi genellikle toprakta geçirilir.

Aile dünya genelinde iki bine yakın tür içerir ve özellikle Holarktik bölgenin ılıman ve serin kesimlerinde zengindir. Dağlık alanlar, çayırlar ve orman kenarları bu sineklerin en çok tür barındıran yaşam alanlarıdır. İnsanlar için doğrudan bir tehlike oluşturmazlar; ısırmaz ve sokmazlar. Bununla birlikte, bazı türlerin larvaları tarım bitkilerinin kök ve fidelerine zarar verdiği için ekonomik önem taşır. Doğal ortamlarda ise çiçek ziyaretçisi, tohum tüketicisi ve ayrıştırıcı olarak ekosistemlerde önemli bir yer tutarlar; kuşlar, örümcekler ve yırtıcı böcekler için de besin kaynağı oluştururlar.