Campylomma verbasci (Meyer-Dûr, 1843)

Campylomma verbasci, yaklaşık 2,5–3,5 milimetre uzunluğunda, soluk yeşilimsi-gri renkli küçük bir otsu böcektir. Adını, sık bulunduğu sığırkuyruğu (Verbascum) bitkilerinden alır. Avrupa, Akdeniz ve Batı Asya'da yaygındır, Kuzey Amerika'ya da taşınmıştır. Elma ve armut bahçelerinde akar ve yaprak bitlerini avlayan yararlı bir avcı olmakla birlikte, çiçeklenme sonrasında genç meyvelerden beslenerek lekelenmeye yol açabildiği için zararlı olarak da değerlendirilir.

Campylomma cinsi, otsu böceklerin Phylinae alt ailesine ait, çoğunlukla 2–4 milimetre boyunda, açık renkli ve küçük türleri kapsar. Bu cinsin üyeleri hem bitki özsuyuyla hem de yaprak bitleri, akarlar, tripsler ve böcek yumurtaları gibi küçük canlılarla beslenebilen karışık beslenmeli (zoofitofag) böceklerdir. Bu nedenle bazı türleri biyolojik mücadelede yararlı avcı olarak görülürken, bazıları meyve ve pamuk gibi kültür bitkilerinde zarar oluşturabilir.

Otsu böcekler ailesinin (Miridae) üyeleri yarım kanatlılar takımına (Hemiptera) bağlı, genellikle küçük ve yumuşak gövdeli böceklerdir. Ailenin tanınmasını sağlayan başlıca özellikler, basit gözlerin (oselli) bulunmaması, dört parçalı ince antenler ve ön kanatlarda kuneus adı verilen ayrı bir bölümün yer almasıdır. Otsu böcekler, dünya genelinde on binden fazla türüyle yarım kanatlıların en kalabalık ailesidir.

Yaşam döngüsü eksik başkalaşım şeklindedir: dişiler yumurtalarını genellikle bitki dokusunun içine bırakır, yumurtadan çıkan kanatsız nimfler birkaç deri değiştirme sonrasında ergin hale gelir. Ilıman bölgelerdeki türlerin çoğu yılda bir veya iki döl verir ve kışı yumurta evresinde geçirir. Ağız parçaları sokucu-emicidir; aile içinde bitki özsuyuyla beslenen türler kadar küçük böcekleri avlayan ya da her iki besin kaynağını kullanan türler de bulunur.

Bu böcekler ekosistemde hem bitki tüketicisi hem de yaprak biti, akar ve küçük tırtıl gibi canlıların doğal düşmanı olarak rol oynar; bazı türler tarımda zararlı, bazıları ise biyolojik mücadelede yararlı kabul edilir. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar. Türlerin kesin tanımı çoğunlukla büyüteç altında renk deseni, anten ve bacak özellikleri ile erkek eşey organlarının incelenmesini gerektirir.