Calocoris angularis (Fieber, 1864)

Calocoris angularis, sokucu tahtakurusu familyasına (Miridae) ait, Akdeniz çevresinde yayılış gösteren bir tahtakurusu türüdür. Sıcak ve kurak otlaklarda, çiçekli otsu bitkiler üzerinde rastlanır.

Calocoris cinsi, sokucu tahtakurularının Mirinae alt familyasında yer alır. Bu cinsin üyeleri genellikle 7–10 mm civarında, görece iri ve uzunca yapılı tahtakurularıdır. Vücut yüzeyi ince tüylerle örtülüdür; renkleri yeşilimsi, sarımsı, kahverengi ya da kırmızımsı tonlarda olup çoğu türde ön kanatlar ve sırt plakası üzerinde koyu lekeler veya kırmızı desenler bulunur. Cinsin türleri en çok Akdeniz havzası ve Batı Palearktik bölgesinde çeşitlilik gösterir; otlak, çalılık ve orman kenarlarında çiçekli otsu bitkiler üzerinde yaşarlar.

Sokucu tahtakurusu familyası (Miridae), yarım kanatlılar takımının (Hemiptera) en kalabalık familyasıdır ve dünya genelinde on binden fazla tür içerir. Familyanın üyelerinde basit gözcükler (oselli) bulunmaz; ön kanadın sertleşmiş kısmında kuneus adı verilen ayrı bir bölüm ve zar kısmında bir ya da iki kapalı hücre yer alır. Bu özellikler, onları diğer kara tahtakurularından ayırmada kullanılır. Vücutları genellikle yumuşak ve narindir, antenleri ve bacakları uzundur; rahatsız edildiklerinde hızla koşar ya da uçarlar.

Sokucu tahtakuruları, hortum biçimindeki sokucu-emici ağız parçalarıyla bitki özsuyunu, tomurcukları, çiçekleri ve olgunlaşmamış tohumları emerek beslenir; birçok tür fırsat buldukça küçük böcekleri, böcek yumurtalarını ve ölü hayvan artıklarını da tüketir. Yaşam döngüleri yumurta, beş nimf evresi ve ergin evreden oluşan eksik başkalaşım şeklindedir. Dişiler yumurtalarını testere benzeri yumurta koyma borusuyla bitki dokusunun içine bırakır. Ilıman bölgelerdeki türlerin çoğu yılda tek döl verir ve kışı yumurta evresinde geçirir; erginler genellikle ilkbahar sonu ile yaz aylarında görülür.

Bu böcekler insanlar için zararsızdır; sokmaz ve hastalık taşımaz. Ekosistemde hem bitki tüketicisi hem de kuşlar, örümcekler ve yırtıcı böcekler için besin kaynağı olarak önemli bir yer tutarlar. Türler arasındaki farklar çoğunlukla renk deseni, anten ve bacak oranları ile erkek eşey organlarının yapısına dayandığından, kesin tanı çoğu zaman uzman incelemesi ve büyüteç altında değerlendirme gerektirir.