Boletus badius

Boletus badius, bugün genellikle Imleria badia adıyla sınıflandırılan, Boletaceae ailesine ait tanınmış bir boletus mantarıdır. Şapkasının alt yüzünde lamel yerine sünger gibi gözenekli bir tüp tabakası bulunur. Avrupa'da yaygın ve sevilen yenebilir mantarlardan biridir.

Şapka 4–15 santimetre çapında, genç iken yarım küre, sonra yayvan biçimlidir; rengi kestane kahverengisi ile koyu çikolata kahverengisi arasındadır. Yüzeyi kuru havada kadifemsi, nemli havada ise yapışkan ve parlaktır. Gözenekler soluk krem ya da sarımsı yeşildir ve bastırıldığında belirgin şekilde maviye döner. Sap silindirik, açık kahverengi ve ince boyuna lifli olup Boletus edulis'teki gibi ağsı desen taşımaz. Eti beyazımsı ya da soluk sarıdır, kesildiğinde özellikle gözeneklerin üzerinde hafifçe maviye dönebilir.

Tür, başta çam ve ladin olmak üzere iğne yapraklı ağaçlarla, bazen de kayın ve meşe ile ektomikorizal ortaklık kurar. Asidik topraklı ormanlarda yaz sonundan sonbahar sonlarına kadar bol miktarda çıkar.

Avrupa'da, Asya'nın bazı bölgelerinde ve Kuzey Amerika'da yayılış gösterir. Avrupa'nın birçok ülkesinde en sık toplanan boletuslardan biridir.

Etinin kurt yemeye karşı oldukça dayanıklı olması nedeniyle değerli bir yemeklik mantar kabul edilir; kurutularak ya da pişirilerek tüketilir. Bununla birlikte, mantar toplarken kesin tanı şarttır; acı ya da zehirli başka boletuslarla karıştırılmaması için tanınmayan örnekler asla yenmemelidir. Bazı mantarların ağır metal ve radyoaktif madde biriktirebildiği de unutulmamalıdır.

Boletaceae ailesi, son yıllarda yapılan DNA çalışmaları sonucunda büyük ölçüde yeniden düzenlenmiştir. Eskiden geniş anlamda Boletus cinsi altında toplanan pek çok tür, bugün Butyriboletus, Caloboletus, Hemileccinum, Neoboletus, Rubroboletus, Suillellus ve Xerocomellus gibi ayrı cinslere aktarılmıştır. Bu nedenle aynı mantar, farklı kaynaklarda farklı bilimsel adlarla karşımıza çıkabilir. Ailenin üyeleri ormanların sağlığı için vazgeçilmez mikorizal ortaklardır.