Atylotus proditor (Bogatchev & Samedov, 1949)

Atylotus proditor, sinekler takımının (Diptera) at sinekleri ailesine (Tabanidae) ait bir türdür. Bogatchev ve Samedov tarafından 1949 yılında tanımlanmıştır. Az bilinen bir tür olup biyolojisine ilişkin ayrıntılar sınırlıdır; genel özellikleri cinsin diğer üyeleriyle büyük benzerlik gösterir.

Atylotus cinsi, orta büyüklükte, genellikle sarımsı gri, altın sarısı ya da kahverengimsi tüylerle örtülü at sineklerini kapsar. Bu cinsin üyelerinde canlı bireylerin gözleri çoğunlukla yeşilimsi ya da sarımsı yeşil renkte ve belirgin bantlardan yoksundur; gözlerin üzeri ince tüylüdür. Kanatlar genellikle saydamdır ve belirgin lekeler taşımaz, bu özellik onları benekli kanatlı türlerden ayırmaya yardımcı olur.

Cinsin türleri çoğunlukla bataklıklar, sulak çayırlar, göl ve dere kenarları gibi nemli açık alanlarda yaşar. Dişiler başta büyükbaş hayvanlar olmak üzere memelilerden kan emer, fırsat bulduklarında insanlara da saldırabilir.

Ailenin bütün üyeleri gibi tam başkalaşım geçirir: yumurtalar genellikle su kenarındaki bitkilerin ya da taşların üzerine kümeler hâlinde bırakılır, larvalar nemli toprakta, çamurda veya su kenarı birikintilerinde yaşar. Larvalar yırtıcıdır; küçük omurgasızlarla beslenir ve gelişimleri bir yıl ya da daha uzun sürebilir. Pupa evresi toprağın daha kuru üst katmanlarında geçirilir. Erginler sıcak ve güneşli yaz günlerinde en etkindir.

At sinekleri ailesi (Tabanidae) dünya genelinde dört binden fazla türle temsil edilir. Ailenin dişileri yumurtalarının gelişimi için kana ihtiyaç duyar; makas gibi çalışan kesici ağız parçalarıyla deriyi yarar ve sızan kanı emer. Erkekler ise kan emmez, çiçek nektarı ve bitki özsuları ile beslenir. Erkeklerde iri bileşik gözler başın üstünde birbirine değerken dişilerde gözler bir alın şeridiyle ayrılmıştır. Isırıkları acı verir ve sığır, at gibi otlayan hayvanlarda huzursuzluğa, verim kaybına yol açabilir; kesintili beslenmeleri nedeniyle bazı hastalık etkenlerini mekanik olarak taşıyabildikleri bilinir.