Aphytis lepidosaphes (Compere, 1955)

Aphytis lepidosaphes, Aphelinidae familyasına bağlı, kabuklu bitlerin parazitoidi olan minik bir arı türüdür; 1955'te Compere tarafından tanımlanmıştır. Adını, başlıca konakçısı olan Lepidosaphes cinsindeki kabuklu bitlerden, özellikle turunçgillerde zararlı olan mor kabuklu bitten (Lepidosaphes beckii) alır. Doğu Asya kökenli olduğu kabul edilir ve bu zararlıya karşı biyolojik mücadele amacıyla dünyanın birçok turunçgil bölgesine taşınmıştır. Aphytis türleri, sertleşmiş bir kalkan altında yaşayan zırhlı kabuklu bitlerin (Diaspididae) dış parazitoididir; yumurtalarını kalkanın altına, konakçının vücudu üzerine bırakırlar. Ergin dişiler ayrıca konakçıyı iğneleyip vücut sıvısıyla beslenerek ek ölümlere yol açar. Erginleri genellikle sarımsı renkli, bir milimetreden küçük arılardır.

Bağlı olduğu Aphelinidae familyası, Chalcidoidea üst familyasına bağlı, çoğu bir milimetre civarında ya da daha küçük, gözle zor seçilen minik arılardan oluşur. Bu arıların kanat damarlanması çok sadeleşmiştir; kanatların kenarı ince kıl saçaklarıyla çevrilidir ve antenler kısa, az segmentlidir. Familya üyelerinin büyük bölümü kabuklu bitler, koşniller, beyazsinekler ve yaprak bitleri gibi bitki özsuyuyla beslenen böceklerin parazitoididir.

Dişi, konakçısını anteniyle yoklayarak bulur ve yumurta borusuyla yumurtasını konakçının üzerine ya da içine bırakır. Gelişen larva konakçıyı yavaş yavaş tüketir ve sonunda onu öldürür; pupa evresi çoğunlukla konakçının kalıntısı ya da kabuğu altında geçirilir. Erginler kısa ömürlüdür ve bal özü, tatlımsı salgı ya da konakçının vücut sıvısıyla beslenir. Ilıman ve sıcak iklimlerde yılda birden fazla döl verebilirler.

Bu familyanın pek çok türü tarım zararlılarının doğal düşmanı olarak büyük ekonomik öneme sahiptir. Turunçgil, zeytin, meyve ağaçları ve sera bitkilerinde zarar yapan kabuklu bit ve beyazsinek gibi böceklere karşı biyolojik mücadelede kullanılmış, bazı türler dünyanın farklı bölgelerine bilinçli olarak taşınmıştır. Geniş spektrumlu böcek ilaçları bu küçük parazitoidlerin popülasyonlarını kolayca azalttığından, doğal dengenin korunması açısından kimyasal kullanımının sınırlı tutulması önerilir. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar; iğneleri insan derisini delemeyecek kadar küçüktür.