Anthaxia umbellatarum (Fabricius, 1787)

Anthaxia umbellatarum, kın kanatlılar (Coleoptera) takımının Buprestidae (parlak böcekler) ailesine ait küçük bir böcek türüdür. Tür 1787 yılında Fabricius tarafından tanımlanmıştır. Tür adı, erginlerin sıklıkla ziyaret ettiği şemsiye çiçekli bitkilere (maydanozgiller) gönderme yapar. Tür Avrupa ve Akdeniz çevresinde yayılış gösterir.

Anthaxia, Buprestidae ailesinin en kalabalık cinslerinden biridir ve dünya genelinde birkaç yüz tür içerir; türlerin önemli bir kısmı Palearktik bölgede, özellikle Akdeniz havzasında yayılış gösterir. Bu cinsin üyeleri genellikle küçük boylu (çoğunlukla 3–10 mm), yassı ve hafifçe uzunca gövdeli böceklerdir. Renkleri bronz, siyahımsı, yeşil, mavi ya da bakırımsı olabilir; bazı türlerde ön göğüs ve kanat örtüleri farklı renklerde parlar. Türlerin ayırt edilmesi çoğu zaman ön göğüs sırtındaki ağsı desenin, vücut kıllanmasının ve erkek eşey organının ayrıntılı incelenmesini gerektirir.

Erginler ilkbahar ve yaz aylarında çiçeklerde, özellikle sarı renkli papatyagiller, düğünçiçekleri ve maydanozgiller çiçeklerinde sıkça görülür; burada polen ve çiçek dokusuyla beslenirler. Larvalar ise ağaç ve çalıların ince dallarında, kabuk altında ya da ölü odun içinde gelişir. Bu yaşam döngüsü, cinsin üyelerini hem tozlaşmaya küçük katkılar sağlayan çiçek ziyaretçileri hem de ölü odunun ayrışmasını başlatan canlılar hâline getirir.

Ailedeki türlerin larvaları çoğunlukla odun, kabuk altı, kök ya da otsu bitki dokuları içinde beslenir. Larvaların ön göğüs bölümü belirgin biçimde genişlemiş ve yassılaşmıştır; bu nedenle oyukları kesitte yassı-oval görünür. Gelişme türüne ve besin kaynağının kalitesine bağlı olarak bir yıldan birkaç yıla kadar sürebilir. Zayıf düşmüş, kurumakta olan ya da yeni kesilmiş ağaçlar birçok türün tercih ettiği besin kaynaklarıdır; bu sayede aile, ölü odunun ayrışmasında ve orman ekosistemindeki madde döngüsünde önemli bir rol üstlenir. Bazı türler ise meyve ve orman ağaçlarında zararlı olarak bilinir.