Amylocorticium cebennense

Amylocorticium cebennense, Amylocorticiales takımının Amylocorticiaceae familyasına ait, kabuk biçimli (rezüpinat) bir mantar türüdür. Tür adı, Fransa'daki Cévennes dağlarının Latince adından türetilmiştir.

Meyve cismi odun yüzeyine yayılan ince, yumuşak, zarsı ya da hafif balmumumsu bir tabakadır; rengi beyazımsıdan krem, soluk sarımsı veya pembemsi tonlara kadar değişebilir. Kenarları ince ve belirsizdir. Cinsin adı, hif ve sporlarının iyotla verdiği amiloid tepkimesine göndermede bulunur; bu özellik mikroskobik tanımlamada önemli bir ölçüttür.

Tür özellikle iğne yapraklı ağaçların, örneğin çam ve ladinin çürümekte olan odunu üzerinde yetişir. Odunda kahverengi çürüklüğe neden olur; bu süreçte selüloz ve hemiselüloz ayrıştırılırken lignin büyük ölçüde geride kalır ve odun kahverengileşerek küp şeklinde parçalanır. Avrupa ve Kuzey Amerika'nın ılıman ve serin ormanlarında kayıtları vardır.

Amylocorticiales, moleküler çalışmalarla tanımlanmış küçük bir takımdır ve çoğunlukla kabuk biçimli türleri kapsar. Bu takımın üyeleri, ölü odunun ayrışmasında ve ormanlarda besin maddelerinin döngüsünde önemli rol oynar.

Kabuk biçimli (rezüpinat) mantarlar ormanlarda çoğu zaman gözden kaçar; çünkü düşmüş dalların, kütüklerin ve çürümüş odunun alt yüzünde ince bir tabaka hâlinde gelişirler. Tür düzeyinde tanımlama genellikle mikroskobik özelliklere, yani sporların biçimi ve boyutu, hif sisteminin yapısı, kıskaçlı bağlantıların (klemp) varlığı ve iyot tepkimelerine dayanır. Bu nedenle sahada çekilen fotoğraflar çoğunlukla yalnızca cins düzeyinde bir fikir verir.

Odunda yaşayan mantarlar, ormanlarda ölü ağaç malzemesinin ayrışmasını sağlayan başlıca canlılardır. Çürüyen gövde ve dallar, bu mantarların etkisiyle zamanla yumuşar ve pek çok böcek, salyangoz, kuş ve küçük memeli için barınak ve besin kaynağı hâline gelir. Bu nedenle ormanlarda ölü odunun yerinde bırakılması, bu mantarların ve onlara bağlı canlı topluluklarının korunması açısından önemlidir.