Amphinema byssoides

Amphinema byssoides, Atheliales takımının Atheliaceae familyasına ait, kabuk biçimli (rezüpinat) bir mantar türüdür. Göze çarpan şapka ve sap oluşturmaz; bunun yerine yüzeylere yayılan yumuşak, ince bir tabaka hâlinde gelişir.

Meyve cismi ince, gevşek, pamuksu ya da keçemsi dokuludur; rengi kremsi beyazdan soluk sarımsı veya açık kahverengimsi tonlara kadar değişir. Kenarları genellikle lifli ve belirsizdir. Yüzeyi düzgün ya da hafif tüylüdür. Mikroskobik olarak, hif uçlarından çıkan, ince çeperli ve kabuklanmış iri sistidlerle ve kıskaçlı bağlantı taşıyan hiflerle tanınır.

Bu mantar çoğunlukla çürümüş odun, kabuk, ölü dallar ve orman örtüsü üzerinde, özellikle iğne yapraklı ormanlarda yetişir. Ayrıca çam ve ladin gibi ağaçlarla ektomikoriza oluşturduğu bilinen türlerdendir; fidanlıklarda ve genç ağaçlandırma alanlarında da sıkça kök ortağı olarak saptanır. Kuzey yarımkürenin ılıman ve serin bölgelerinde geniş yayılış gösterir.

Atheliaceae familyası, çoğunlukla ince ve zarsı kabuk mantarlarından oluşur. Bu familyanın üyelerinin bir kısmı ölü bitki maddesini ayrıştırırken, bir kısmı ağaçlarla mikoriza kurar; bazıları ise likenler ya da diğer mantarlarla ilişkilidir. Ormandaki besin döngüsüne katkıları büyüktür.

Kabuk biçimli (rezüpinat) mantarlar ormanlarda çoğu zaman gözden kaçar; çünkü düşmüş dalların, kütüklerin ve çürümüş odunun alt yüzünde ince bir tabaka hâlinde gelişirler. Tür düzeyinde tanımlama genellikle mikroskobik özelliklere, yani sporların biçimi ve boyutu, hif sisteminin yapısı, kıskaçlı bağlantıların (klemp) varlığı ve iyot tepkimelerine dayanır. Bu nedenle sahada çekilen fotoğraflar çoğunlukla yalnızca cins düzeyinde bir fikir verir.

Odunda yaşayan mantarlar, ormanlarda ölü ağaç malzemesinin ayrışmasını sağlayan başlıca canlılardır. Çürüyen gövde ve dallar, bu mantarların etkisiyle zamanla yumuşar ve pek çok böcek, salyangoz, kuş ve küçük memeli için barınak ve besin kaynağı hâline gelir. Bu nedenle ormanlarda ölü odunun yerinde bırakılması, bu mantarların ve onlara bağlı canlı topluluklarının korunması açısından önemlidir.